II SAB/Wr 1454/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. M. na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Dolnośląskiego postępowania w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. Pismem z dnia 4 listopada 2025 r. U. M. (dalej: skarżący) złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie. Sąd z urzędu posiada informację, że prawomocnym wyrokiem z dnia 4 marca 2025 r., wydanym w sprawie II SAB/Wr 48/25 tut. Sąd oddalił w całości skargę skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że w ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa i tożsamość podmiotowa (por. A. Kabat, komentarz do art. 58 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024). W okolicznościach sprawy należy podkreślić, że wyrokiem z dnia 4 marca 2025 r., wydanym w sprawie II SAB/Wr 48/25 tutejszy Sąd oddalił skargę w całości. W rezultacie stwierdzić należy, że pomiędzy sprawami (II SAB/Wr 48/25 i II SAB/Wr 1454/25) zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa (stronami są: U. M. i Wojewoda Dolnośląski), jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę). Konsekwencją stwierdzenia tożsamości podmiotowej oraz przedmiotowej skargi jest uznanie, że nie można wyprowadzić podstaw do wniesienia dwóch skarg na przewlekłość tożsamej sprawy. Z przywołanych względów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.