II SAB/Wr 1455/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230 P.p.s.a., jest w szczególności skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2024 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru – adresatowi w dniu 23 stycznia 2025 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty sądowej upłynął bezskutecznie w dniu 30 stycznia 2025 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania na wskazany w skardze adres do doręczeń strona skarżąca nie uiściła opłaty od skargi. Uwzględniając powyższe przepisy oraz okoliczności sprawy, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Stąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji orzeczenia.