II SAB/Wr 15/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Ż. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie budowy obiektu tymczasowego postanawia odrzucić skargę. H.Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Prezydenta W. "w zakresie przyznania stronie należnych uprawnień wynikających z art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego" w sprawie wznowienia postępowania w sprawie budowy obiektu tymczasowego na działce nr 97, AM-13 obręb L.. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaniechanie wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania. Tym samym wymogiem koniecznym przed wniesieniem skargi na przewlekłość organu jest złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić. Z taką sytuacja mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. nie wyczerpał trybu przedsądowego i zaniechał złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.