II SAB/Wr 1511/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 września 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że pod sygn. akt II SAB/Wr 1090/21 została zarejestrowana skarga z dnia 9 września 2021 r. strony skarżącej, w tym samym przedmiocie i dotyczy tego samego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W sprawie tej w dniu 27 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wniesienie skargi do sądu skutkuje bowiem powstaniem stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i przy tożsamości przedmiotowej. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Nie można więc wyprowadzić podstaw do wniesienia dwóch skarg na bezczynność tożsamej sprawy będącej w toku (zob. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II OZ 366/20 – publ. CBOSA). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 16 września 2020 r. (data wpływu do organu) o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Podkreślić jednak należy, że w tut. Sądzie, pod sygn. akt II SAB/Wr 1090/21, została już zarejestrowana skarga tego samego skarżącego w tym samym przedmiocie, a w sprawie tej wyrokiem z dnia 27 stycznia 2022 r. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie z ww. wniosku strony skarżącej o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W konsekwencji w niniejszej sprawie przyjąć należało, że wobec zaistnienia tożsamości przedmiotowej i podmiotowej, ponowna skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.