II SAB/Wr 1518/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji "NYSA" sp. z o.o. w Zgorzelcu w przedmiocie zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. A. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji "[...]" sp. z o.o. w Z., którą upatruje w odmowie zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę nieruchomości. Skarżący wniósł o zobowiązanie Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji "[...]" sp. z o.o. w Z. do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę nieruchomości położonej w miejscowości K., dz. nr [...], stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a nadto zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że złożył wniosek o zawarcie umowy o zaopatrzenie w wodę nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w miejscowości K. Pismem z dnia 2 września 2025 r. Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji "[...]" sp. z o.o. w Z. odmówiło zawarcia umowy wywodząc, że niniejsza nieruchomość nie jest przyłączona do sieci wodociągowej Spółki lub też sieci, do których Spółka posiada tytuł prawny lub jest w jej posiadaniu, jak również infrastruktura, za pomocą której dokonano przyłączenia, została wybudowana przez wnioskodawcę niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W złożonej skardze skarżący nie zgadza się z podanymi przyczynami odmowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast według art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższego wynika, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego, a skarga na bezczynność lub przewlekłość jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Art. 3 § 2 p.p.s.a. dopuszcza więc wniesienie skargi na bezczynność jedynie w przypadku opieszałości działania organu w załatwieniu sprawy w konkretnie oznaczonym postępowaniu przez wydanie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji "[...]" sp. z o.o. w Z., którą upatruje w odmowie zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę nieruchomości. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz.U. z 2024 r., poz. 757) przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Z kolei w sprawach spornych dotyczących: (1) odmowy zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, (2) odcięcia dostawy wody lub zamknięcia przyłącza kanalizacyjnego, lub odmowy przyłączenia do sieci nieruchomości osobie ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci - na wniosek strony rozstrzyga organ regulacyjny w drodze decyzji (art. 27e ust. 1 u.z.z.w.). W rozpoznawanej sprawie żądanie skarżącego nie odnosi się jednak do kwestii, które mogłyby być podstawą do wydania decyzji w oparciu o przytoczony przepis, albowiem choć został on prawidłowo pouczany przez Spółkę o możliwości poddania sprawy niniejszej rozstrzygnięciu organu regulacyjnego (Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie), z możliwości tej skarżący jednak nie skorzystał. Nie może zatem, wnosząc skargę na bezczynność Spółki, domagać się rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny kwestii rzeczywistego istnienia podstaw do odmowy zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę nieruchomości. Ponadto, w ocenie Sądu, kwestia zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę nieruchomości, podobnie jak problematyka wydania lub odmowy wydania warunków technicznych przyłączenia do sieci kanalizacyjnej nie należy do żadnej kategorii spraw, które mieszczą się w zakresie objętym kognicją sądu administracyjnego, gdyż brak jest przepisu prawa zobowiązującego organ do wydania określonego aktu (decyzji, postanowienia) lub podjęcia czynności administracyjnej w sprawie indywidualnej. W orzecznictwie podkreśla się, że umowa na dostarczenie wody stanowi umowę o świadczenie usług w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, a do rozpoznania tego rodzaju spraw powołane są sądy powszechne (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt I ACa 484/12, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt II SAB/Bk 33/16, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 68/21, CBOSA). Tym samym skarżący nie może skutecznie na drodze postępowania administracyjnego domagać się podjęcia przez Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji "[...]" sp. z o.o. w Z. aktywności w tym zakresie. Sprawa ta nie ma charakteru administracyjnoprawnego i nie podlega rozstrzygnięciu w drodze jednostronnego, indywidualnego aktu administracyjnego bądź czynności, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji nie może również być przedmiotem skargi na bezczynność. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga, jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego, podległa odrzuceniu, co też orzeczono w pkt. I na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygniecie zaś zawarte w pkt II znajduje swoje uzasadnienie w brzmieniu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd z urzędu do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.