II SAB/Wr 1568/22

PostanowienieWSA we Wrocławiu2023-01-13

Skład orzekający: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli postępowanie zostało zakończone wydaniem decyzji przez organ?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona po zakończeniu postępowania przez organ poprzez wydanie decyzji. Wniesienie skargi po wydaniu decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu sprawy przez sąd administracyjny.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Organ wydał już decyzję w tej sprawie, udzielając zezwolenia z terminem ważności do 2024 r. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ została wniesiona po zakończeniu postępowania przez organ.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Y. L. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem nadanym u operatora pocztowego 25 X 2022 r. Y. L. (dalej "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej "organ") w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 22 III 2022 r. (nr [...]) organ udzielił skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z terminem ważności do 22 III 2024 r. Decyzję doręczono w dniu 6 IV 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: ppsa). Sąd uznał, że skarga strony na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, ponieważ została wniesiona po wydaniu przez organ decyzji z 22 III 2022 r., tj. po zakończeniu przez organ postępowania. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 VI 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Skoro skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu 25 X 2022 r., tj. po wydaniu przez organ decyzji z 22 III 2022 r., czyli po zakończeniu postępowania administracyjnego, to należało uznać, zgodnie ze wspomnianą uchwałą NSA, że taka skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło