II SAB/Wr 16/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. i M. Ł.–W. na przewlekle prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. Skarżące I. B. i M. Ł.–W. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że "skarga strony jest niedopuszczalna, bowiem nie została jeszcze zakończona procedura rozpatrzenia środka zaskarżenia uregulowanego w art. 37 Kpa, tj. zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie". Pismem z dnia 20 kwietnia 2021 r. wezwano Wojewodę do nadesłania zażalenia, ewentualnie jego kserokopii, na które powołał się w przywołanej wyżej odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi organ nie nadesłał opisanego zażalenia, wskazując, że strona skarżąca w toku całego postępowania nie wyczerpała środka zaskarżenia uregulowanego w art. 37 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tym samym złożenie skargi bez poprzedzenia jej wniesieniem zażalenia lub ponaglenia do właściwego organu, oznacza niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną. Z taką sytuacja mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika, że skarżąca strona przed wniesieniem skargi na przewlekłość Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie wyczerpała trybu przedsądowego i zaniechała złożenia zażalenia lub ponaglenia do organu wyższego stopnia. Z tych względów niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z kolei o zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.