II SAB/Wr 169/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi O. K. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych). Pismem z dnia 12 lutego 2024 r. w formie dokumentu elektronicznego O. K. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały. Podpisem elektronicznym zostało opatrzone jedynie pismo przewodnie. Skarga, stanowiąca załącznik nr 2 do wspomnianego pisma, nie została podpisana. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 marca 2024 r. wezwano skarżącą drogą elektroniczną do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 11 marca 2024 r., zgodnie z urzędowym poświadczeniem przedłożenia (k. 49 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca ponownie przesłała do Sądu pismo z dnia 12 lutego 2024 r. w formie dokumentu elektronicznego, składające się na opatrzone podpisem elektronicznym pismo przewodnie oraz skargę, stanowiącą załącznik do ww. pisma, nieopatrzoną podpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Literalne brzmienie p.p.s.a. nie pozwala uznać, że podpisanie podpisem elektronicznym formularza pisma ogólnego skutkuje podpisaniem także załączonej do tego pisma skargi. Jak wywodzi się w orzecznictwie, to strona postępowania decyduje, czy wpisze treść skargi do tego formularza i pismo to podpisze, czy też dołączy skargę jako załącznik do niego. W tym drugim przypadku strona ma obowiązek podpisania skargi (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2020 r., sygn. akt I OZ 884/20, z 9 grudnia 2020 r., sygn. akt I OZ 1031/20, dostępne w CBOSA). W konsekwencji uznania przez Sąd, że w niniejszej sprawie skargę stanowi załącznik nr 2 do pisma przewodniego z dnia 12 lutego 2024 r., stwierdzono, że skarga zawiera brak formalny w postaci braku podpisu skarżącej. Jak podkreśla się bowiem w orzecznictwie, zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, dostępne w CBOSA). W związku z powyższym, Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pouczając o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. W wyniku przesłania wezwania drogą elektroniczną, za pośrednictwem platformy ePUAP, w dniu 11 marca 2024 r. powyższy dokument został odebrany przez adresatkę. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca ponownie przesłała do Sądu tożsame pismo przewodnie z dnia 12 lutego 2024 r. wraz ze skargą, stanowiącą nieopatrzony podpisem skarżącej załącznik nr 2. W konsekwencji Sąd uznał, że do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Należy przy tym zaznaczyć, że skarżąca została prawidłowo pouczona o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.