II SAB/Wr 171/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. R. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 marca 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 7 kwietnia 2026 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 marca 2026 r., wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez: podanie numeru PESEL skarżącego bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2026 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 24 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Natomiast po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w realiach niniejszej sprawy, skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wymaganego wpisu, jak również nie usunął braku formalnego skargi, złożona skarga – w myśl przywołanych regulacji - podlegała odrzuceniu, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu. Mając zatem na uwadze powyższe i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.