II SAB/Wr 188/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi H. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 30 grudnia 2024 r. H. K. (dalej: skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. W treści pisma wskazano, że do skargi załączono m.in. pełnomocnictwo oraz potwierdzenie dokonania opłaty za wpis. W związku ze stwierdzeniem na podstawie akt sprawy, że do skargi załączono jedynie nieuwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa, zaś opłata, której potwierdzenie załączono do skargi, stanowiła wpis w innej sprawie, tym samym brakiem dowodu uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych oraz do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu (nie kopii, którą nadesłano) do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącego poprzez upoważnionego pracownika (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 58 akt sądowych) w dniu 25 lutego 2025 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W treści złożonej w niniejszej sprawie skargi strona wskazała, że załączono do niej m.in. dokumenty w postaci pełnomocnictwa oraz potwierdzenia uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika jednak z akt sądowych, w kopercie, w której nadano pismo, wśród załączonych do skargi dokumentów znajdowała się m.in. wyłącznie nieuwierzytelniona kopia pełnomocnictwa, w związku z czym Sąd stwierdził, że skarga obarczona była brakiem formalnym. Wezwanie do usunięcia wyżej opisanego braku zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego, jak już wskazano, w dniu 25 lutego 2025 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 4 marca 2025 r. (wtorek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony. Należy przy tym zaznaczyć, że strona skarżąca została pouczona o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że pełnomocnik skarżącego został także wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązał. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro nie uiszczono wpisu od skargi to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że skoro strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.