II SAB/Wr 19/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2022 r. sprawy ze skargi A. B., P. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej odszkodowanie w związku z wywłaszczeniem nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. A. B. i P. B., reprezentowani przez pełnomocnika (dalej jako skarżąca, strona skarżąca) skargą z dnia [...] (data wpływu do organu [...]) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowanie przez Prezydenta Miasta W. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej odszkodowanie w związku z wywłaszczeniem nieruchomości. Jak wynika z akt administracyjnych, w dniu [...] Prezydent W. wydał decyzję nr [...] zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, zatwierdzającą podziały nieruchomości i projekt budowlany i nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Na mocy przedmiotowej decyzji skarżący zostali wywłaszczenie na rzecz Gminy W. z nieruchomości położonych we W. przy ulicy [...], obręb [...], [...], działki nr [...] i [...]. Na wniosek Prezydenta W., postanowieniem z dnia [...] Wojewoda D. do prowadzenia sprawy o ustalenie odszkodowania na rzecz skarżących. Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta W. ustalił odszkodowanie na rzecz skarżących. Decyzję tę doręczono skarżącym w dniu [...]. Pismem z dnia [...] skarżący wywiedli od decyzji odwołanie, natomiast w dniu [...] skargę do sądu na przewlekłość i bezczynność organu w związku z wydaniem przedmiotowej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpoznawanej sprawie skarżąca w dniu [...] wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawie ustalenia odszkodowania. Z akt sprawy wynika jednak, że w dniu [...] Prezydent W. wydał decyzję w tym przedmiocie, kończąc tym samym postępowanie w sprawie, zatem w chwili wniesienia skargi, nie toczyło się żadne postępowanie, w którym sąd władny byłby do kontrolowanie bezczynności i przewlekłości. Należy podkreślić, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Analogicznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w odniesieniu do badania przewlekłego sposobu prowadzenia postępowania przez organ administracji w przypadku zakończenia postępowania. W uchwale z dnia 7 marca 2022 r. II OPS 1/21 Sąd ten przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd w pełni aprobuje powyższy poglądy NSA wyrażone w przedstawionych uchwałach. Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Orzeczenie zawarte w punkcie II postanowienie wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.