II SAB/Wr 2/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. i M. W. o dokonanie wykładni oraz uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II SAB/Wr 2/09 w sprawie ze skargi D. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia: oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II SAB/Wr 2/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym w dniu 17 czerwca 2011 r. Pismem złożonym w dniu 27 czerwca 2011 r. skarżący wnieśli o dokonanie wykładni i uzupełnienia powyższego wyroku, podnosząc: ,,Na jakiej podstawie prawnej i dlaczego Sąd dokonał naszego ubezwłasnowolnienia bowiem wydał wyrok nie w sprawie o jakie wnosiła strona skarżąca lecz tą jaką sobie życzyła mafia Burmistrza i Starosty w T.; Rozpoznano sprawę o ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne- taką sprawę z własnej inicjatywy rozpoznał Sąd a winno był: bezczynność Burmistrza w sprawie nie wykonania decyzji [...] w L.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożone przez skarżących wnioski o dokonanie wykładni oraz uzupełnienie wyroku nie zasługują na uwzględnienie. Kwestię wykładni wyroku reguluje przepis art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią tego przepisu Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co jego treści. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98). Wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia, jednakże jej wynik nie może doprowadzić do sprzeczności z sentencją wyroku lub jego uzasadnieniem. Wykładnia nie może też prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze 2005, str. 368, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 1978 roku, sygn. akt IV CR 144/78, niepubl., Lex nr 8137). Wskazać również należy, że w ramach wykładni nie mieści się żądanie przez stronę wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, gdy zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Wniosek o wykładnię nie może także zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2003 roku, sygn. akt I SA/Łd 1517/02, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 1998 roku, sygn. akt III AO 25/97, opubl. OSNP 1999/4/151). Natomiast na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z punktu widzenia treści wniosku skarżących przede wszystkim należy jednak podkreślić, że zarówno wniosek o wykładnie jak i uzupełnienie wyroku nie może stanowić polemiki z ustaleniami sądu, zmierzającej do nowej interpretacji orzeczenia, zgodnie z subiektywnym zapatrywaniem wnioskodawców. Wniosek ten ma bowiem zupełnie inny charakter prawny niż skarga kasacyjna i nie może jej zastępować. Z uwagi na powyższe, Sąd w składzie rozpoznającym wniosek o wykładnię wyroku z dnia z dnia 12 maja 2011 r. stwierdza, że skarżący nie wskazali na stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku, które byłyby sformułowane w sposób niejasny lub budzący wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Strona skarżąca składając wniosek domaga się bowiem wskazania na jakiej podstawie i z jakich powodów Sąd wydał wyrok w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne zamiast ,,bezczynności Burmistrza w sprawie nie wykonania decyzji [...] w L.". Skoro zatem w ocenie skarżących wyrok ukrywa prawdę materialną i obiektywną i jest w wydany w innej sprawie niż wnioskowali o to skarżący to powinni zamiast wniosku o wykładnię i uzupełnienie wyroku wnieść do sądu sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika skargę kasacyjną. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.