II SAB/Wr 20/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w przedmiocie bezczynności organu postanawia odrzucić wniosek. A. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę nie wskazując organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, nie oznaczając zaskarżonego aktu, ani nie precyzując żądania skargi. Po bezskutecznym upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. odrzucił skargę. W dniu 2 listopada 2010 r. doręczony został Sądowi wniosek skarżącej, reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu, przyznanego w ramach prawa pomocy postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 12 lipca 2010 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku załączone zostało pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia [...] r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, z którego wynika m.in., że skarga dotyczy bezczynności Starosty O. w postępowaniu dotyczącym zwrotu na rzecz byłych właścicieli nieruchomości wywłaszczonej, położonej we W., oznaczonej geodezyjnie jako działki nr [...], [...], [...], [...], i [...], AM –[...], obręb W. a skarżąca domaga się wydania w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku decyzji załatwiającej sprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując orzeczenie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne: Skarga jest środkiem prawnym umożliwiającym zakwestionowanie przed sądem administracyjnym zgodności z prawem aktu administracyjnego lub innej czynności, albo bezczynności organu administracji publicznej w sprawach uwzględnionych w katalogu zawartym w przepisach art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Powołana ustawa reguluje czynności procesowe sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 85 tego aktu ,,czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna". Skutek taki występuje w Sygn. akt II SAB/Wr 20/10 stosunku do terminów procesowych i w takich sytuacjach, kiedy niedokonanie czynności przez stronę przed upływem ustalonego terminu związane jest z określoną przepisami prawa sankcją. Instrumentem, poprzez który stworzona została przez ustawodawcę możliwość obrony przed ujemnymi następstwami uchybienia terminowi procesowemu jest instytucja przywrócenia terminu uregulowana na zasadzie skargowości tzn. wymagająca stosownego wniosku strony. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu są: brak winy w uchybieniu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Warunki te musza być spełnione łącznie. Należy przede wszystkim wskazać, że skarga wniesiona przez A.Z. w sprawie, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r., a Sąd nie ma możliwości zniesienia procesowych skutków tego orzeczenia, w tym przywrócenia możliwości merytorycznego rozpoznania skargi. Z tego względu nie jest możliwe przywrócenie terminu do uzupełnienia jej braków. Postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowoadministracyjne i nie podlega weryfikacji w trybie przyjętym w przepisie art. 165 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od tego istotne jest również, że jedną z przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do dokonania czynności jest spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego. W ocenie Sądu taka przesłanka w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała, bowiem skarga na bezczynność organu nie jest terminowo ograniczona i może być wniesiona w każdym czasie do dnia załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej – po wyczerpaniu toku instancji. Sygn. akt II SAB/Wr 20/10 Oznacza to, że skarżąca może ponownie wnieść prawidłową formalnie skargę w tym przedmiocie, jeżeli Starosta O. będzie pozostawał nadal w bezczynności w sposób naruszający prawo. Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 86 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast przepis art. 88 (zdanie pierwsze) tej ustawy stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W doktrynie brak ujemnych skutków dla strony wynikających z uchybienia terminu traktowany jest jako przypadek niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu z mocy ustawy, co obliguje Sąd do jego odrzucenia (np. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005; J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006). Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. PM 24.11.2010 r.