II SAB/Wr 22/09
PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-07-21
Skład orzekający: Olga Białek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu nieusunięcia braków formalnych, polegających na niejednoznacznym sprecyzowaniu przedmiotu skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący nie usunął braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Skarżący nie sprecyzował jednoznacznie, czy przedmiotem skargi jest bezczynność organu polegająca na niewydaniu decyzji administracyjnej w przedmiocie zawarcia umowy, czy też bezczynność organu polegająca na niewydaniu postanowienia na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. Brak ten uniemożliwił nadanie sprawie dalszego biegu.Stan faktyczny
Skarżący T. G. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Skarżący zarzucił organowi uchylanie się od podjęcia działań merytorycznych. Sąd wezwał skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi, wskazując na niejasność co do tego, czy skarżona jest bezczynność w zakresie wydania decyzji administracyjnej, czy też postanowienia na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. Skarżący nie usunął wskazanych braków formalnych w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków postanawia: 1. odrzucić skargę: 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł.
W piśmie z dnia 9 kwietnia 2009 r. T. G. zawarł skargę na bezczynność organu oraz wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Wyjaśnił, że Burmistrz O. uchylił się od podjęcia jakichkolwiek działań merytorycznych w związku z jego skargami, w zakresie zadań własnych gminy wskazanych w art. 3 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, wskazując skarżącemu sąd cywilny. Skarżący podniósł, że odmowa podpisania umowy o dostawie wody i odprowadzaniu ścieków jest zaskarżalną decyzją administracyjną wydawaną w zakresie zadań własnych gminy, z upoważnienia Burmistrza, przez podmiot wykonujący zadania publiczne (spółkę wodno-kanalizacyjną). Uważa, że zgoda na włączenie do miejskiej sieci kanalizacyjnej jest administracyjnym rozstrzygnięciem w sprawie indywidualnej leżącym w kompetencji Gminy reprezentowanej przez B. Dopiero treść samej umowy – warunki finansowe – leżą w sferze prawa cywilnego i kompetencji sądów powszechnych.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta O. wskazał, że spór dotyczy zawarcia umowy na odbiór ścieków z posesji przy ul. S. [...] w O. i istnieje pomiędzy Zakładem Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w O. a skarżącym. Jest to spór na gruncie prawa cywilnego i powinien być rozstrzygnięty przez sąd powszechny.
W piśmie z dnia 6 maja 2009 r. T. G. wskazał, że skoro właściwym w sprawie jest sąd powszechny, to zgodnie z art. 66 § 3 k.p.a. zwrot podania powinien nastąpić w drodze zażalenia na które służy stronie zażalenie. Zarzucił zatem, że Burmistrz uchylił się od wydania takiego postanowienia a rozstrzygnięcie wniosku w formie niezaskarżalnego "pisemka informacyjnego" stanowi o bezczynności organu. Na żądanie Sądu w piśmie z dnia 22 maja 2009 r. skarżący oświadczył, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego należy rozstrzygnąć łącznie ze skargą na bezczynność i potraktować jako zagadnienie wstępne w sprawie ze skargi na bezczynność. Warunkiem badania bezczynności organu jest ustalenie jego kompetencji.
Wobec niejednoznaczności zarzutów dotyczących przedmiotu bezczynności wynikających ze skargi oraz z pisma z dnia 6 maja 2009 r., zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2009 r. skarżący wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne sprecyzowanie, czy przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza O. polegająca na niewydaniu decyzji administracyjnej w przedmiocie zawarcia umowy o przyłączeniu do sieci komunalnej, czy skarżona jest bezczynność tego organu polegająca na niewydaniu postanowienia na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. Dla udzielenia odpowiedzi zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, pouczając skarżącego o skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu.
Z akt wynika, że powyższe wezwanie w dniu 30 czerwca 2009 r. odebrane zostało przez córkę T. G. – K. G. – która, co Sądowi wiadomo z urzędu z innej sprawy (sygn. akt II SA/Wr 704/07) tej dacie była już osobą pełnoletnią zamieszkałą pod adresem wskazanym w skardze. Skarżący nie ustosunkował się do wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) – zwanej dalej u.p.p..s.a. skarga wniesiona do sądu winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać: 1/ wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2/ oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, 3/ określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Przepis art. 49 § 1 u.p.p.s.a stanowi zaś, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 wskazanej ustawy, sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie strona skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, przez jednoznaczne określenie przedmiotu skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie w dniu 30 czerwca 2009 r. została skarżącemu doręczona za pośrednictwem poczty, zgodnie z wymogami art. 65 § 2 u.p.p.s.a. w związku z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.). Z dowodu doręczenia wynika, że wezwanie odebrane zostało przez córkę skarżącego K. G. w dniu 30 czerwca 2009 r., co potwierdza data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W takiej sytuacji termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu upłynął w dniu 8 czerwca 2009 r. (7 czerwca 2009 r. – niedziela). Skarżący w oznaczonym terminie nieudzielił odpowiedzi na przedstawione wyżej wezwanie i nie usunął braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Treść pism składanych przez skarżącego (skargi i pisma z dnia 6 maja 2009 r.) – w ich aktualnym, nieuzupełnionym brzmieniu – nie pozwala bowiem, na dokonanie oceny, w jakim konkretnie przedmiocie skarżący zarzuca Burmistrzowi O. bezczynność. Czy w przedmiocie braku decyzji o odmowie podpisania umowy o dostawie wody i odprowadzania ścieków (na co wskazują zarzuty skargi) czy w przedmiocie braku postanowienia o którym mowa w art. 66 § 3 k.p.a. ( na co z kolei wskazują zarzuty zawarte w piśmie z dnia 6 maja 2009 r.). Wyjaśnienie, przedmiotu skargi, jest okolicznością podstawową dla dalszego nadania jej biegu.
Skoro strona skarżąca w ogóle nie zastosowała się do wezwania Sądu i nie wyjaśniła zaistniałych braków formalnych skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło