II SAB/Wr 22/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędzia WSA – Władysław Kulon Sędzia WSA – Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. o wyłącznie referendarza sądowego w sprawie ze skargi D. i M. W. na bezczynność Gminy T. w przedmiocie sprawdzenia szczelności szamba postanawia: oddalić wniosek D. W. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Wiesława Jakubca. Piśmie z dnia 25 sierpnia 2014 r. skarżąca wniosła o wyłącznie o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie referendarza sądowego Wiesława Jakubca wskazując, że jest on niesprawiedliwy i uporczywie nęka ją w każdej ze spraw wzywaniami do dodatkowych wyjaśnień. Dodatkowo przytoczyli fragment uzasadnienia jednego z postanowień ww. referendarza sądowego odmawiającego przyznania im zwolnienia od kosztów sądowych z uwagi na posiadane możliwości majątkowe. W złożonych oświadczeniach referendarz sądowy oświadczył, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wniosek o wyłączenie był bezzasadny. Przesłanki wyłączenia wymienione są w art. 18 i art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. Wnioskodawczyni nie powołała żadnej z przesłanek wyłączenia referendarza z mocy ustawy (art. 18 § 1 p.p.s.a.). Podniosła zarzut bezstronności (art. 19 p.p.s.a.), jednak nie wskazała konkretnej okoliczności mogącej wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności referendarza w niniejszej sprawie ani też nie uprawdopodobniła tego zarzutu. Jednym z elementów procedury przyznana prawa pomocy jest możność zobowiązania strony przez referendarza do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów (art. 255 i art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Zarządzenie lub postanowienie referendarza niekorzystnie dla strony podlega zaskarżeniu sprzeciwem, a wówczas wniosek podlega rozpoznaniu przez sąd (art. 259 i art. 260 p.p.s.a.). Sposób załatwienia wniosków skarżących w innych sprawach nie ma znaczenia dla oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzi omawiana przesłanka wyłączenie referendarzy. Nie ma więc jakiejkolwiek wątpliwości co do bezstronności ww. referendarza w niniejszej sprawie. Z tego względu oraz ponadto, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 24 §1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.