II SAB/Wr 22/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Siedlecka Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Alicja Palus Protokolant - Ewa Dworzyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi D. W.i M.W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie sprawdzenia szczelności szamb I. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji; III. zasądza od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Podaniem z dnia 7 lutego 2013 r. skarżący zwrócili się do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska we W. o przeprowadzenie kontroli rozprowadzania ścieków na sąsiednich działkach nr .... Podanie na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazane zostało Burmistrzowi T. jako właściwemu zgodnie z art. 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach lub art. 29 ustawy Prawo wodne, gdzie wpłynęło w dniu 15 lutego 2013 r. Pismem z dnia 8 marca 2013 r. organ ten zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie użytkowania zbiornika bezodpływowego na działce nr .., a następnie pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. ponadto na działce nr ...oraz wyznaczył wizję lokalną na dzień 15 maja 2013 r. Skarżąca wniosła o dokonanie sprawdzenia rozprowadzania ścieków przy pomocy przyrządów. W dniu 16 maja 2013 r. skarżący zakwestionowali sposób przeprowadzenia wizji lokalnej i złożyli wniosek o wyłączenie organu i jego pracowników. W dniu 29 maja 2013 r. RDOŚ we W. ponownie przekazał kolejne podanie skarżących wskazując, że właściwy organ prowadzi postępowanie w sprawie zgodnie z art. 5 u.c.p.g. W dniu 17 września 2013 r. skarżący wnieśli zażalenie na bezczynność organu. W dniu 20 września 2013 r. organ na podstawie art. 36 k.p.a. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 listopada 2013 r., zaś w dniu 22 listopada 2013 r. – do dnia 31 stycznia 2014 r. Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. organ wyższego stopnia – SKO we Wrocławiu uznał zażalenie za nieuzasadnione. Organ ten wskazał, że zażalenie dotyczyło bezczynności polegającej na niewydaniu decyzji w sprawie użytkowania zbiorników bezodpływowych na działkach nr ..., po przeprowadzonej kontroli. Przekroczenie terminu załatwienia sprawy nastąpiło z winy skarżącej, z uwagi na konieczność załatwienia kilku wniosków, w tym przede wszystkim wniosku o wyłączenie. W kwestii niedopuszczenia skarżących do udziału w oględzinach oraz odmowy przeprowadzenia kontroli szamb powinien wydać rozstrzygnięcia właściwy organ, zaś SKO pouczyło ich o treści art. 66 § 2 k.p.a. W dniach 21 i 24 lutego 2014 r. skarżący ponowili wniosek o przeprowadzenie kontroli szamb "na przyrządach". Decyzją z dnia 3 marca 2014 r. organ umorzył postępowanie z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. w sprawie użytkowania zbiorników bezodpływowych położonych na działkach nr ..... Decyzję doręczono skarżącym w dniu 21 marca 2014 r. W dniu 28 lutego 2014 r. do organu wpłynęła skarga na bezczynność w sprawie podtapiania budynku mieszkalnego skarżących przez ścieki z dzikich szamb z działki nr .... W skardze kwestionowali nieprzeprowadzenie badania szczelności szamb przyrządami i pominięcie podtapiania posesji skarżących przez wody opadowe z jezdni. Wnieśli o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kwestionowali ponadto niedopuszczenie skarżących do wizji lokalnej. Omówili liczne nieprawidłowości organu i jego pracowników. Domagali się dołączenia całej dokumentacji nadesłanej przez RDOŚ, Urząd Wojewódzki i Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz dokumentacji budowy szamb. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ przyznał, że wszczęcie postępowania administracyjnego nastąpiło w dniu 15.02.2013 r., zaś jedyny dowód przeprowadził w dniu 15.05.2013 r. Jednak od dnia 16.05.2013 r. nie pozostawał w bezczynności z uwagi na konieczność załatwiania wniosków skarżących lub oczekiwanie na zwrócenie akt przez SKO. Akta zostały zwrócone w dniu 25.11.2013 r. W dniu 12.12. i 16.12.2013 r. organ załatwił wniosek o wyłączenie, zaś 30.01.2014 r. zawiadomił o zakończeniu postępowania. Przedmiotem postępowania nie była kwestia podtapiania posesji skarżących z jezdni przez wody opadowe. Kwestia prawidłowości przeprowadzenia dowodu zostanie oceniona przez organ odwoławczy na skutek odwołania skarżących od decyzji z dnia 3.03.2014 r. W tych okolicznościach nie ma również podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Skarżący w piśmie procesowym podtrzymali skargę. Jak twierdzili, skarga dotyczy bezczynności w przeprowadzeniu badania szczelności szamb przy użyciu przyrządów, nie zaś w sprawie ich użytkowania. Organ nie jest właściwy do wydania pozwolenia na użytkowanie szamb. W sprawie szamb toczyły się sprawy sądowe sygn. II SA/Wr 247, 248 i 249/05 i tysiące innych z nimi związanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Jak wynika z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy powinno nastąpić najdalej w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W nin. sprawie wydanie decyzji, czyli załatwienie sprawy (art. 104 § 1 k.p.a.) powinno nastąpić do upływu dnia 15 kwietnia 2013 r. (art. 61 § 3 i art. 57 § 3 k.p.a.). Poczynając od dnia 16 kwietnia 2013 r. organ pozostawał w bezczynności, bowiem nie zastosował art. 36 k.p.a. oraz nie wystąpiły okoliczności wstrzymujące bieg terminu do załatwienia sprawy (art. 35 § 5 k.p.a.). Organ nie załatwił sprawy także w terminie dodatkowym. Nastąpiło to dopiero po złożeniu skargi na bezczynność. Nie było zrozumiałe stanowisko SKO, gdyż wnioski skarżących wymagające określonych czynności zostały złożone po upływie terminu załatwienia sprawy, ponadto zaś kwestie prawidłowości przeprowadzenia dowodu nie stanowiły spraw administracyjnych w ogóle i powinny zostać rozstrzygnięte w prowadzonym postępowaniu. Wobec wydania decyzji bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do jej wydania. Według oceny Sądu bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa. Poczynając od dnia 16 maja 2013 r. organ rozpatrywał dodatkowe wnioski skarżących. Wprawdzie organ zwlekał około miesiąca z wydaniem decyzji po upływie dodatkowego terminu, to jednak nie nastąpiło przy tym rażące naruszenie prawa. Nie było również podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Nie były uzasadnione dodatkowe twierdzenia, zarzuty i wnioski skarżących. Przede wszystkim nie dotyczyły one przedmiotu nin. sprawy, chociaż częściowo odnosiły się do okoliczności mogących mieć znaczenie w postępowaniu administracyjnym. Dlatego i zgodnie z art. 149, art. 161 § 1 pkt 3 i art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.