II SAB/Wr 23/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi I. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego datę złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z dnia 10 grudnia 2025 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na opisaną w sentencji przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego. Do skargo dołączono pełnomocnictwo udzielone w imieniu skarżącego przez jego matkę, jako przedstawiciela ustawowego. Jednocześnie z akt administracyjnych wynikało, że skarżący jest osobą pełnoletnią. Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktu urodzenia strony skarżącej, orzeczenia o ustanowieniu N. W. przedstawicielem pełnoletniej strony skarżącej oraz dokumentów, z których wynikałoby, że N. W. jest matką strony skarżącej (w akcie urodzenia widnieje nazwisko matki N. K.), w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie te doręczono 27 stycznia 2026 r. pod adresem pełnomocnika. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik nadesłał poświadczony za zgodność z oryginałem odpis skrócony aktu małżeństwa, wyjaśniający rozbieżność nazwisk matki skarżącego. Nie przedstawiono natomiast dokumentu wskazującego, że jest ona ustanowiona opiekunem pełnoletniego dziecka. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie jako p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu sądowym może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, wraz ze skargą, pełnomocnik nadesłał do Sądu pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego udzielone przez matkę skarżącego – N. W. Z akt sądowych i administracyjnych wynika, jednak że skarżący jest osobą pełnoletnią o znacznym stopniu niepełnosprawności. Należy jednak wyjaśnić, że sama okoliczność niepełnosprawności skarżącego, nawet w stopniu znacznym, nie stanowią samodzielnej podstawy do działania przez matkę skarżącego w jego imieniu. W aktach sprawy nie znajduje się orzeczenie sądowe, z którego wynikałoby ustanowienie opieki lub kurateli nad skarżącym, które sprawowane by były przez jego matkę. Tym samym, N. W. nie mogła skutecznie działać w imieniu skarżącego, w tym umocować profesjonalnego pełnomocnika celem wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z powodu przedstawionych okoliczności Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.