II SAB/Wr 24/07

PostanowienieWSA we Wrocławiu2007-09-12

Skład orzekający: Julia Szczygielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 k.p.a.?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co w przypadku bezczynności oznacza wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 k.p.a. Niespełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
W. B. złożył skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami RP. Skarżąca nie złożyła wcześniej zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia. Wojewoda D. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując na niespełnienie warunku wyczerpania trybu zażaleniowego. Sąd administracyjny odrzucił skargę z powodu braku wcześniejszego zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] W. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D., domagając się zobowiązania organu do wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 maja 2007 r. przekazano powyższą skargę do Wojewody D. Z akt sprawy wynika, iż skarga wpłynęła do organu w dniu [...]. Z uwagi na brak odpowiedzi organu, w dniu [...] wezwano ponownie Wojewodę D. do udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłanie akt administracyjnych. W dniu [...] do Sądu wpłynęła odpowiedź organu na skargę W. B., w której Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano m.in., iż w dnia [...] Wojewoda D. otrzymał z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę W. B. celem nadania jej biegu. Jednakże w dniu [...] przekazano tę skargę do Ministra Skarbu Państwa jako organu wyższego rzędu, wyjaśniając powody niezałatwienia przedmiotowej sprawy w terminie wynikającym z art. 35 k.p.a., oraz odrębnym pismem z dnia [...] wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] uznał skargę W. B. za zasadną i wyznaczył termin wydania przez Wojewodę D. rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie na 6 miesięcy od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie to zostało doręczone do D. Urzędu Wojewódzkiego w dniu [...], w związku z czym wyznaczony termin załatwienia sprawy upływa w dniu [...]. W związku z powyższym, Wojewoda D. stwierdził, iż w niniejszej sprawie warunek wyczerpania trybu zażaleniowego z art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Sądu nie został spełniony. Skarga zaś na bezczynność organu przed upływem terminu wyznaczonego przez Ministra Skarbu Państwa jest zdaniem organu bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W trybie art. 51 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (§ 2 art. 51). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Wojewody D. w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewodów, zgodnie z art. 17 pkt 2 k.p.a., są właściwi w sprawie ministrowie. Z odpowiedzi na skargę niewątpliwie wynika, iż skarżąca przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, nie składała zażalenia na bezczynność Wojewody D. do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wyczerpanie zaś przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu administracji publicznej. W konsekwencji powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie, skarżąca warunku tego nie wypełniła, bowiem dopiero skarga z dnia [...], skierowana do WSA we Wrocławiu, potraktowana przez Wojewodę D. jako zażalenie na bezczynność tego organu, przekazana została przez Wojewodę D. do organu wyższego stopnia. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak wyżej. Należy w tym miejscu jednak nadmienić, iż odrzucenie w niniejszej sprawie skargi z dnia [...], z powodu braku zażalenia określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem do Sądu tejże skargi, nie wyklucza możliwości ponownego wniesienia przez skarżącą do Sądu skargi na bezczynność Wojewody D.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło