II SAB/Wr 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w II Wydziale w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. w przedmiocie stawu hodowlanego postanawia: umorzyć postępowanie. W rozpoznawanej sprawie skarżący pismem z dnia 8 maja 2010 r. z uwagi na wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. decyzji z dnia 13 kwietnia 2010 r. nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wybudowanego stawu hodowlanego na działce nr [...] w J. S., cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 zd. 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) procesowej skarżący może cofnąć skargę, natomiast cofnięcie skargi wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednak – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia tego środka zaskarżenia. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału aktowego badanej sprawy czynność procesowa pełnomocnika Skarżącego nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W myśl art. 161 § 1 pkt 1) wyżej powołanej ustawy proceduralnej Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanych przepisów ustawy procesowej, postępowanie wszczęte skargą podlegało umorzeniu.