II SAB/Wr 25/05

PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-07-30

Skład orzekający: Zygmunt Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie wniosła zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności organu, środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Niewniesienie takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wykonania przyłączy wodociągowych. Sąd odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy, a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd administracyjny rozpoznał kwestię dopuszczalności skargi na bezczynność, stwierdzając, że skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia, ponieważ nie wnieśli zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i M.W. oraz M.W. i J.W. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wykonania przyłączy wodociągowych na działce nr 96/1 AM-1 w N.D. postanawia odrzucić skargę. D. i M.W. oraz M.W. i J.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wykonania przyłączy wodociągowych na działce nr 96/1 AM-1 w N.D.. Postanowieniem z dnia 21 marca 2008 r. Sąd odmówił przyznania D. i M.W. prawa pomocy w zakresie całkowitym, powołując się na przepis art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe postanowienie zostało zakwestionowane przez skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. (sygn. akt II OZ 561/08) oddalił zażalenie D.W. i M.W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wykonania przyłączy wodociągowych na działce nr 96/1 AM-1 w N.D.. Stosownie do treści art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie zaś z art. 17 pkt 3 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością (tu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie – art. 88a ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 j.t.). Uwzględniając powyższe przepisy należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w niniejszej sprawie było wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez skarżących zażalenia na bezczynność organu, którego bezczynności dotyczy skarga, do organu wyższego stopnia (w trybie art. 37 k.p.a.). Ze skargi, odpowiedzi na skargę udzieloną przez WINB we W. jak i akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżący nie wnieśli zażalenia na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w konsekwencji czego zażalenie to zostałoby rozpoznane przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Zatem w niniejszej sprawie strona skarżąca tego trybu nie wyczerpała. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło