II SAB/Wr 25/08

PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-10-16

Skład orzekający: Mieczysław Górkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu pierwszej instancji może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu pierwszej instancji podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 k.p.a. i art. 52 § 1 PPSA. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła do Prezydenta Miasta W. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości. Po wezwaniach do uzupełnienia braków formalnych i kolejnych pismach, organ pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu, nie składając jednak wcześniej zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Sąd administracyjny odrzucił skargę z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 lipca 2008r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. W skardze zawarto wniosek o wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego w przedmiotowej sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny sprawy. Skarżąca w dniu 12 października 2007r. złożyła do Prezydenta Miasta W. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości położonych przy "..." we W. nr działek [..., ..., ...] oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1.7044 m2 położonej przy [...]( obecnie ul. [...]) we W.. Pismem z dnia 21 listopada 2007r. Prezydent Miasta W. wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych poprzez wskazanie decyzji, których dotyczy wniosek z dnia 12 października 2008r., przedłożenie urzędowego tłumaczenia załączonych dokumentów na język polski, sprecyzowanie przedmiotu wniosku poprzez wskazanie aktualnych danych geodezyjnych i adresowych nieruchomości objętych wnioskiem oraz wskazanie podstawy prawnej wniosku. W dniu 30 listopada skarżąca przedłożyła urzędowe tłumaczenie załączonych dokumentów, uzupełniła dane adresowe oraz geodezyjne nieruchomości objętych wnioskiem, podała postawę prawną żądania oraz wskazała, że nie jest w stanie podać dokładnej sygnatury oraz daty wydania zaskarżonej decyzji, bowiem ta nie została doręczona jej poprzednikom prawnym. Ponadto złożyła wniosek o dopuszczenie dowodu z akt Archiwum Państwowego we W. na okoliczność określenia daty i numeru decyzji wywłaszczających jej poprzedników prawnych z własności nieruchomości określonych wnioskiem. Pismem z dnia 8 stycznia 2008r. Prezydent Miasta W. zawiadomił skarżącą, że z powodu nie usunięcia braków wniosek pozostawia się bez rozpoznania. W odpowiedzi na pismo skarżącej dotyczące wskazania jakich braków formalnych nie usunięto, pismem z dnia 26 marca 2008r. organ powiadomił skarżącą, że wniosek o stwierdzenie nieważności pozostawiono bez rozpoznania, bowiem skarżąca nie wskazała zaskarżonych decyzji, nie sprecyzowała danych geodezyjnych i adresowych nieruchomości przy ... oraz nie wskazała podstawy prawnej swojego żądania. W odpowiedzi na skargę, Prezydent W. opisując dotychczasowy stan sprawy wskazał, że określony w art. 63 §2 k.p.a. wymóg wskazania przedmiotu żądania oznacza, iż chodzi o takie sprecyzowanie żądania, aby nie było żadnych wątpliwości co do zamiaru i intencji strony. Z tego względu wobec braku możliwości oceny przedmiotu żądania w tym głównie w zakresie właściwości organu, złożony w tej sprawie wniosek pozostawiono bez rozpoznania stosownie do treści art. 64 §2 k.p.a. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 sierpnia 2008r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni. poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej i oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu zostało złożone zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Prezydenta Wrocławia w trybie art. 37 §1 k.p.a. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej przedłożył brakujące pełnomocnictwo, oświadczając jednocześnie, że przed wniesieniem skargi do sądu nie składał do organu administracji zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta Wrocławia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie, między innymi w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 tego przepisu tj w zakresie decyzji administracyjnych, postanowień oraz innych aktów i czynności. Jednakże, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie, o czym stanowi przepis art. 52 § 2 p.p.s.a. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest skarga na bezczynności Prezydenta Wrocławia, do którego jako organu I instancji zwróciła się skarżąca w dniu 12 października 2007r. z wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o przejęciu na własność Skarbu Państwa wskazanych w tym piśmie nieruchomości. Jak wynika natomiast z treści art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. warunkuje wniesienie skargi na bezczynność organu I instancji skoro jak wynika z powołanej wyżej regulacji art. 52 §1 p.p.s.a skuteczne wniesienie skargi uwarunkowane jest uprzednim wyczerpaniem środków zaskarżenia. Z akt sprawy tymczasem wynika (pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 10 września 2008r.), iż strona skarżąca nie wniosła takiego zażalenia przed wniesieniem skargi do tut. Sądu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło