II SAB/Wr 26/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Asesor WSA Alicja Palus /sprawozdawca/, Protokolant apl.radc. Karolina Kanclerz, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Z. Ż. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pisma w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego na własność Skarbu Państwa postanawia odrzucić skargę. J. Z. Ż. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę oznaczoną jako "wniosek", wskazując, że dotyczy ona "opieszałości urzędnika samorządowego na kierowniczym stanowisku". W skardze zwrócił się do Sądu o wezwanie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do udzielenia odpowiedzi na zażalenie z dnia 8 września 2005 r. i pisma z dnia 7 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przepis art. 2 tego aktu stanowi, natomiast, że sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, o której mowa w art. 1 § 1 wskazanej wcześniej ustawy ustrojowej określony został w przepisie art. 3 § 2 powołanej poprzednio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./. Z treści jego wynika, że zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z powyższego wynika, że w katalogu spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych nie mieści się orzekanie w sprawach dotyczących opieszałości pracownika organu administracji publicznej, polegającej na nieudzieleniu odpowiedzi na kierowane do organu pisma. Zaniechania w tym zakresie nie można również traktować jako bezczynności rozumianej w sposób określony w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy, do których odwołuje się wskazana powyżej norma ustawowa mówią o sytuacjach, w których organ ma obowiązek podjęć działanie w konkretnej prawnej formie i w określonym przez prawo czasie. W przedstawionych powyżej okolicznościach Sąd uznał, że wniesienie skargi w tej sprawie jest niedopuszczalne, a za właściwy dla jej rozpatrzenia uznać należy tryb określony w przepisach art. 227 lub art. 241 kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.