II SAB/Wr 26/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i J. T. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem datowanym na dzień 26 sierpnia 2008 r. K. B. w imieniu Skarżących: J. B. i J. T. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. W postępowaniu nadzorczym Minister Skarbu Państwa uznał za uzasadnione zażalenie na bezczynność i wyznaczył Wojewodzie [...] czteromiesięczny termin na rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 30 grudnia 2009 r. pełnomocnik Skarżących cofnął skargę na bezczynność Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wydania przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżących cofnął skargę. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które zgodnie z art. 60 p.p.s.a. przemawiałyby za koniecznością uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, wobec tego zasadne stało się umorzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie przytoczonych powyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.