II SAB/Wr 268/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi V. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych). Pismem z dnia 17 lutego 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) V. M. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 22 marca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego i dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń i podanie numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia o jego nieposiadaniu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżący uiścił wpis sądowy od skargi oraz przedłożył oświadczenie o miejscu zamieszkania wraz z odrębnym adresem do doręczeń oraz numer PESEL, umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i umowę sprzedaży w formie aktu notarialnego oraz kopię ponaglenia złożonego do organu wraz z potwierdzeniem jego nadania w dniu 8 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć jej przesłanki zarówno przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność) bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wniesieniu odrębnego ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. W niniejszej sprawie skarżący przed wniesieniem rozpatrywanej skargi nie dopełnił ww. trybu wyczerpania środków zaskarżenia. Z okoliczności sprawy, a zwłaszcza z odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu wynika, że ponaglenie wniesiono do organu dopiero w dniu 8 marca 2024 r., tj. po wniesieniu skargi, bowiem przedmiotową skargę – jak wynika z koperty, w której została nadana (k. 3 akt sądowych) – nadano w dniu 17 lutego 2024 r. Tymczasem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia musi być spełniony już w dacie wniesienia skargi, co wynika z przytoczonego wyżej art. 53 § 2b p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.