II SAB/Wr 271/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2022 r. sprawy ze skargi I. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. I. M. w dniu 12 lipca 2021 r. (data wpłynięcia do organu) wniósł skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie rozpatrzenia jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 listopada 2021 r. wezwano skarżącego do przedłożenia dowodu potwierdzającego, że ponaglenie z dnia 8 kwietnia 2021 r. sporządzone i podpisane zostało przez osobę upoważnioną do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed organem administracji przez przesłanie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa, pod rygorem uznania, że ponaglenie nie zostało skutecznie wniesione. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została awizowana w dniu 29 listopada 2021 r. Ponowna awizacja została dokonana w dniu 7 grudnia 2021 r. Z uwagi na niepodjęcie w terminie 14 dni od pierwszej próby doręczenia przesyłka zawierająca wezwanie została zwrócona do nadawcy w dniu 15 grudnia 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniu nie zostały przez skarżącego wykonane. W wykonaniu zarządzenia z dnia 16 grudnia 2021 r. Sąd zwrócił się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o informację, czy na etapie postępowania administracyjnego doszło do usunięcia braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa dla A. M. do wniesienia w imieniu skarżącego ponaglenia z dnia 8 kwietnia 2021 r. i w jaki sposób zakończono czynności procesowe przed organem wyższego stopnia. Przedmiotowe pismo doręczono Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców w dniu 4 stycznia 2022 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia Sąd nie otrzymał na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające bezczynność organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Z kolei w myśl art. 33 k.p.a. § 1 pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu (§ 2 7). Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicznej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (§ 3). Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia 30 kwietnia 2021 r. (doręczonym organowi przez Sąd w dniu 12 lipca 2021 r.) wystąpił ze skargą na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z lektury akt sprawy wynikało, że skarżący nie przedłożył organowi pełnomocnictwa dla osoby, która wniosła ponaglenie. W związku z powyższym, został wezwany pismem Sądu z dnia 24 listopada 2021 r. do nadesłania pełnomocnictwa udzielonego A. M. do reprezentowania skarżącego przed organami administracyjnymi. Jak wynika z adnotacji doręczyciela pocztowego widniejących na urzędowym dowodzie doręczenia (k. 24 – z.p.o.) oraz na kopercie pierwszą próbę doręczenia przesyłki podjęto w dniu 29 listopada 2021 r. Wobec braku możliwości doręczenia przesyłki w sposób określony w pkt 1 z.p.o., w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Ponowna próba doręczenia, została podjęta w dniu 7 grudnia 2021 r., jednak adresata znów nie zastano. W wyniku niepodjęcia przesyłki w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, dokonany został jego zwrot do Sądu. Tym samym, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie wezwania należy uznać za doręczone z upływem ostatniego dnia wskazanego powyżej czternastodniowego okresu. W konsekwencji uznania skutku doręczenia z dniem 13 grudnia 2021 r., termin do nadesłania pełnomocnictwa upłynął z dniem 20 grudnia 2021 r. (poniedziałek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie nadesłał dokumentów, do których przedłożenia został wezwany. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżący skutecznie złożył ponaglenie na bezczynność Wojewody w postępowaniu z jego wniosku. W aktach administracyjnych nie znajdowało się pełnomocnictwo udzielone A. M. do występowania w imieniu skarżącego przed organami administracji. Konsekwencją powyższego jest brak dowodu na umocowanie A. M. do reprezentacji skarżącego w postępowaniu administracyjnym poprzez wniesienie ponaglenia. Z uwagi na brak odpowiedniego pełnomocnictwa nie można uznać, że ponaglenie zostało wniesione skutecznie, gdyż osoba, która złożyła ponaglenie nie była umocowana do tej czynności przez skarżącego. Organ wyższego stopnia nie udzielił zaś Sądowi informacji, czy w postępowaniu administracyjnym doszło do usunięcia braku rzeczonego pełnomocnictwa, wobec czego brak jest w aktach sprawy dokumentów potwierdzających umocowanie A. M. do występowania w imieniu skarżącego przed organami administracyjnymi. W tej sytuacji uznać należało, że skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).