II SAB/Wr 28/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. i W. K. na bezczynność Burmistrza Miasta S. P. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. R. K. i W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. P., polegającą na nierozpatrzeniu w terminie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę na działce nr [...], obręb [...], położonej w S. P. przy ul. M. W dniu 16 września 2005 r. skierowane zostało do skarżących wezwanie do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu kwestionowali bezczynność Burmistrza Miasta S. P. w opisanej powyżej sprawie poprzez zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnili, że nie składali zażalenia, gdyż Urząd Miasta zaproponował im zamianę działki na inną, ale z propozycji tej wycofał się po kilku latach negocjacji. Podali też, że nie wydano dotychczas w sprawie żadnej decyzji, mimo składanych przez nich do Urzędu Miejskiego S. P., ponagleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne: Skarga na bezczynność organu jest środkiem prawnym przyjętym w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych i umożliwia przeprowadzenie sądowej kontroli działań organów administracji publicznej w określonym tym środkiem zakresie. Podlega ona regulacji zawartej w powołanej powyżej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści art. 52 § 1 tego aktu normatywnego wynika, że bezwzględnym wymogiem formalnym skargi wnoszonej do sądu administracyjnego, warunkującym jej dopuszczalność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie /chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich/. Istotne zatem jest, że zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, według przepisów którego prowadzone jest postępowanie w sprawie "Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służby zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia." Przepis ten wskazuje jednoznacznie, że ustawodawca przyznał stronie postępowania administracyjnego środek prawny umożliwiający interwencję organu wyższego stopnia w przypadku niezałatwienia sprawy przez właściwy organ w terminach przyjętych dla tej czynności przez kodeks postępowania administracyjnego. Odnosząc tę regulację do wymogu wynikającego z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, że wniesienie skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego bez uprzedniego wykorzystania środka zaskarżenia wskazanego w art. 37 § 1, którym w warunkach tej sprawy było zażalenie skierowane do Wojewody D., oznacza niewyczerpanie środka zaskarżenia, jaki służył skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie czyli Burmistrzem Miasta S. P. Ustawową konsekwencją zaniechania w tym zakresie jest odrzucenie skargi, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej poprzednio ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie.