II SAB/Wr 280/25
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-04-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez przedstawiciela ustawowego, który nie wykazał swojego umocowania, może doprowadzić do umorzenia postępowania, jeśli skarga nie została skutecznie wszczęta z powodu braków formalnych i fiskalnych?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli nie zostaną uzupełnione jej braki formalne i fiskalne w zakreślonym terminie. Oświadczenie o cofnięciu skargi nie może doprowadzić do umorzenia postępowania, jeśli postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte z powodu braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu, a ponadto zostało złożone przez osobę, która nie wykazała swojego umocowania do działania w imieniu skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący, małoletni O. B. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego V. B., wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Przedstawiciel ustawowy został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi (podanie numeru PESEL lub oświadczenie o jego braku, złożenie dokumentu określającego umocowanie) oraz do uiszczenia brakującego wpisu sądowego. Wezwania pozostały bez odpowiedzi. Następnie przedstawiciel skarżącego cofnął skargę. Sąd postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi O. B. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego V. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 24.01.2025 r. skarżący, działający przez przedstawiciela ustawowego, wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Przedstawiciel ustawowy małoletniego skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez podanie numeru PESEL skarżącego bądź złożenia oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL, złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego, tj. aktu urodzenia skarżącego. Jednocześnie wezwano przedstawiciela do uiszczenia brakującego wpisu sądowego od złożonej skargi. Wezwania, doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 10.04.2025 r., zostały pozostawione bez odpowiedzi.
W piśmie z 11.04.2025 r. (data wpływu do Sądu) przedstawiciel skarżącego oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: p.p.s.a.
Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 oraz powołanym wyżej art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Przepis art. 46 § 1 pkt 1 stanowi, że pismo strony, między innymi, powinno zawierać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. W myśl art. 27 p.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu sądowym może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Ponadto przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku
Z kolei wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi ma podstawę w art. 220 § 1 p.p.s.a., stosownie do którego, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, którą jest m.in. wpis sądowy.
W związku z powyższym, ponieważ w zakreślonym terminie nie zostały uzupełnione braki formalne i fiskalne skargi należało ją odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do zawartego w piśmie z 11.04.2025 r. oświadczenia przedstawiciela skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. Ponadto oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż złożyła jej osoba, która nie wykazała umocowania do działania w imieniu skarżącego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło