II SAB/Wr 286/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie rozpoznania podania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 27.12.2024 r. A. K., reprezentowana przez męża L. K., wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Wrocławia w przedmiocie opieszałości w odpowiedzi na pisma z 14.03.2024 r. i 07.04.2024 r. Do skargi jej autorka dołączyła kopie pism z: 15.02.2024 r., 14.03.2024 r., 07.04.2024 r. i 31.05.2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że sprawa dotyczy nieruchomości Gminy W. położonej przy ul. [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] (przed podziałem). Wskazano, że sprawa dotycząca tej działki była prowadzona na podstawie przepisów prawa cywilnego. Odnosząc się do przywołanych w skardze pism, wskazano, że udzielono na nie odpowiedzi odpowiednio: wobec pisma z 15.02.204 r. - w dniu 05.03.2024 r., wobec pisma z 14.03.2024 r. – w dniu 22.03.2024 r, zaś wobec pisma z 07.04.2024 r. wyjaśnienia złożył w dniu 06.06.2024 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla W. we W. oraz Gmina W. reprezentowana przez radcę prawnego w dniu 02.09.2024 r. Ponadto wyjaśniono, że w związku z tym, iż postępowanie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. we W. Wydział Cywilny z 17.01.2022 r., na podstawie którego została przeprowadzona egzekucja komornicza części nieruchomości gruntowej, a także kilkukrotnymi spotkaniami ze stroną, ustalenie kolejnego terminu spotkania, o którym pisze skarżąca w piśmie z 31.05.2024 r., organ uznał za bezzasadne. W piśmie procesowym z 24.04.2025 r. skarżąca wskazała, że o zasadności skargi świadczy brak odpowiedzi organu na jej pismo z 31.05.2024 r. Skarżąca zaprzeczyła jednocześnie aby uczestniczyła kilkakrotnie w spotkaniach z przedstawicielami organu. Wskazała, że jej wnioski z 14.02.2024 r. i 15.03.2024 r. miały charakter pilny. W jej ocenie, spotkania z przedstawicielami organu, do których doszło w postępowaniu egzekucyjnym, nie spełniały podstawowych zasad związanych z udzielaniem stronom stosowych wyjaśnień i nie przyczyniły się do realizacji zasady pogłębiania zaufania do organu, względnie do uwzględnienia z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu storn. W ocenie skarżącej, przeprowadzenie żądanego spotkania, wykluczyłoby istniejący między stronami spór, narażający skarżącą na istotny uszczerbek finansowy (koszt opinii biegłego). Skarżąca wskazała, że o fakcie uznania jej wniosku z 31.05.2024 r. za bezzasadny dowiedział się dopiero z odpowiedzi na skargę w dniu 22.04.2025 r., a zatem niemal rok po złożeniu pisma do organu. Taka okoliczności bezspornie dowodzi bezczynności organu. Ponadto o bezczynności organu w jej sprawie świadczy brak odpowiedzi na jej pismo z 01.03.2019 r., którego kopię dołączyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej p.p.s.a. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16.11.2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie Sądu skarga skarżącej z 22.12.2024 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności, o których mowa w powyższych przepisach a tym samym również bezczynności w rozumieniu o którym mowa w punktach 8 i 9. Tym samym brak jest podstaw do zakwalifikowania sprawy objętej skargą jako podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Wobec tego skargę wniesioną na bezczynność Prezydenta Wrocławia należy uznać za niedopuszczalną. Z katalogu spraw podlegających kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych wynika, że właściwością sądów administracyjnych objęte są wyłącznie indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej. W doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za sprawę z zakresu administracji publicznej należy rozumieć wszystkie akty, czynności, działania i sprawy, które nie mają charakteru cywilnoprawnego, załatwiane przez organ administracji publicznej. (por. orzeczenie NSA z 10.03.2010 r., sygn. akt I OSK 333/10). Wskazać należy, że podania kierowane przez skarżącą do Prezydenta Wrocławiu, w tym pismo z 31.05.2024 r., odnoszą się sprawy, która ma charakter cywilnoprawny, gdyż dotyczy postępowania egzekucyjnego prowadzanego na podstawie tytułu wykonawczego, a to wyroku Sądu Rejonowego dla W. we W. z 17.01.2022 r., sygn. akt [...], nakazującego skarżącej wydanie Gminie W. części działki nr [...]. W takich realiach prawnych nie jest rolą sądu administracyjnego oceniać zachowania Gminy W., jako wierzyciela, w toku postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej, która zwracała się m.in. o wskazanie, którą część działki ma opuścić. Poza oceną sądu pozostaje również bezsporny fakt, że wobec trudności w ustaleniu w toku postępowania egzekucyjnego zakresu egzekucji, komornik sądowy powołał biegłego geodetę w celu wytyczenia geodezyjnego części działki podlegającej egzekucji, co zdaniem skarżącej naraziło ją na dodatkowe koszty. W tak przedstawiających się okolicznościach sprawy należy stwierdzić, że opisany spór pomiędzy stronami nie nosi w żadnym stopniu cech charakterystycznych dla administracyjnoprawnych stosunków prawnych. Jest to co najwyżej spór cywilnoprawny. Mając na uwadze powyższe, skoro skarga nie dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu w prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 1 pkt 1-4 p.p.s.a., jak również nie dotyczy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, to tym samym wyłączona została możliwość merytorycznego rozpoznawania jej przez sąd administracyjny. W ocenie Sądu obowiązkiem organu w takim przypadku było jedynie wskazanie skarżącej charakteru cywilnego spornej sprawy, co organ w tej sprawie wielokrotnie czynił. Stąd też nie można zarzucić organowi naruszenia przepisów k.p.a. w zakresie niedochowania ustawowych terminów załatwienia sprawy administracyjnej, czy też udzielenia odpowiedzi na pisma skarżącej. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że niniejsza skarga nie podlega rozpoznaniu przez Sąd z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego, dlatego i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga ta podlega odrzuceniu.