II SAB/Wr 29/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przywrócenie terminu do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie nierozpatrzenia podania i nieprzekazania według właściwości sprawy wydania zezwolenia na wykonanie przyłącza instalacji wodnej na strychu postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. (sygn. akt II OZ 243/07) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2006r., w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i przekazał sprawę w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi administracyjnemu we Wrocławiu. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 27 czerwca 2007r., pismem z tego samego dnia , wobec nieobecności adresata, przesyłkę dwukrotnie awizowano zawiadomienie pozostawiając w aktach ze skutkiem doręczenia – przesłano stronie skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia i złożenia ( podst. art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a. ) w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący mimo skuteczności doręczenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wraz z pouczeniem o skutkach jego niezłożenia w zakreślonym terminie ( art. 49 p.p.s.a.), formularza tego nie przedłożyła. W efekcie zarządzeniem sędziego z dnia 20 września 2007r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. w zw. z art. 49 §2 p.p.s.a.. Pismem z dnia 30 października 2007 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, w załączeniu złożył wniosek na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu wniosku wskazał , że pismem z dnia 7 maja 2007r. zwrócił się z zapytaniem kto został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie. Następnie z uwagi na konieczność opieki nad żoną przebywającą w sanatorium, skarżący pismem z dnia 11 maja 2007r. poinformował tut. Sąd o nieobecności pod wskazanym przez niego adresem. Mimo skierowanej prośby korespondencja była nadal wysyłana. W dniu 12 czerwca 2007r. skarżący zwrócił się do Sądu Rejonowego w G. z prośbą o nadesłanie nieodebranej korespondencji, uważając że awizowane przesyłki dotyczyły spraw prowadzonych w tym Sądzie. Dopiero pismo z dnia 10 października 2007r. dało przypuszczenie, iż nieodebrana korespondencja pochodziła z tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie czterech przesłanek wymienionych w art. 87 powyższej ustawy. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jednocześnie zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oceniając wniosek we wskazanym wyżej zakresie stwierdzić należy, iż przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny. O niedopuszczalności wniosku świadczy okoliczność, że uchybienie terminowi, o którego przywrócenie wnosi strona, nie powoduje w istocie dla skarżącego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący wniósł po wydaniu zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu bez rozpoznania. Skutki uchybienia siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu (252 §2 p.p.s.a) mogą być w inny sposób usunięte. Strona może bowiem złożyć nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy ( co zresztą uczyniła) bowiem wydanie takiego rozstrzygnięcia przez Sąd nie tamuje w żaden sposób prawa strony w tym zakresie. Niedostarczenie przez stronę wypełnionego formularza, w chwili gdy wzywał o nie sąd, nie spowoduje dla strony ujemnych skutków, jeśli strona dołączy go ponownie składając wniosek. Żadne bowiem prawomocne postanowienie sądu, czy też zarządzenie (art. 167 p.p.s.a.).nie ma powagi rzeczy osądzonej, zatem tego rodzaju rozstrzygnięcia nie stoją na przeszkodzie przeprowadzeniu ponownego postępowania w tej samej sprawie. Sąd zatem rozpozna przesłany wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, złożony na urzędowym formularzu wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu jako zupełnie nowy wniosek . Z tych względów, na podstawie art. 88 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, jako niedopuszczalny.