II SAB/Wr 29/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty W. w przedmiocie zmiany sposoby użytkowania obiektu postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2010 r. referendarz sądowy uwzględniając w całości wniosek skarżącego przyznał mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 21 marca 2011 r. skarżący wystąpił o ustanowienie mu radcy prawnego. W dniu 4 kwietnia 2011 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy żądając zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a działalności gospodarczej nie prowadzi od 1 września 2008 r. Podkreślił, że utrzymuje się: z zasiłków otrzymywanych z MOPS-u (ok. 260 zł), ze środków pochodzących od rodziny i "innych znajomych Polaków" (50 - 150 zł), ze środków uzyskanych ze sprzedaży złomu i puszek (150 zł) oraz ze sporadycznych prac dorywczych (50-200 zł). Dodał, że ma zaległości w płatności czynszu za mieszkanie, w opłatach za gaz oraz wobec ZUS-u. Poinformował, że jego wydatki kształtują się następująco: koszt lekarstw- ok. 20 zł, opłata za energię elektryczną- ok. 100 zł; koszt żywności- ok. 300 zł; opłata za telefon i materiały biurowe- 80 zł. Mając na uwadze, iż ww. postanowieniem z dnia 1 lipca 2010 r. przyznano już skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ww. wnioskiem w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 243 i nast. oraz 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt 1 sentencji). Uwzględniając z kolei sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 i 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w punkcie 2 sentencji.