II SAB/Wr 31/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Olga Białek /sprawozdawca/ po rozpoznaniu w dniu 9 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. F. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca G. F. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy W., wnosząc o "zdecydowane spowodowanie jak najszybszego zakończenia postępowania przez Wójta Gminy W. w sprawie [...] przez wydanie kończącej sprawę decyzji w części uchylonej przez SKO decyzją [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu strona podniosła, że od otrzymania przez Wójta decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego minęło już osiem miesięcy a mimo to nie uczynił on nic by wydać kolejną decyzję. Dodała również, że postępowanie w sprawie trwa już 11 lat i nic nie wskazuje, że kiedykolwiek się skończy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że od strony skarżącej wpłynęły do Urzędu Gminy dwie skargi -jego zdaniem - w tej samej sprawie tj. decyzji z dnia [...], nr [...] dotyczącej rozstrzygnięcia sporu o przywrócenie na gruntach stosunków wodnych do stanu poprzedniego. Pierwszym żądaniem było wyegzekwowanie nakazów zawartych w powyższej decyzji, drugim spowodowanie jak najszybszego zakończenia postępowania przez Wójta poprzez wydanie kończącej sprawę decyzji - w części uchylonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją SKO z dnia [...], Nr [...]. Na skutek odwołania jeden ze stron postępowania –G. F., Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wskazaną wyżej decyzją uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w części zaskarżonej i przekazało sprawę w tej części do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zdaniem organu powyższa skarga nie pozostała bez odpowiedzi tylko została rozpatrzona przy zastosowaniu nieodpowiedniej procedury tj. przez organ stanowiący gminy. W jego ocenie skarżąca nie poniosła również żadnej szkody, z tytułu niezakończenia postępowania administracyjnego, gdyż wyegzekwowanie od dłużników obowiązków określonych w decyzji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych, spowoduje umorzenie postępowania administracyjnego w części przekazanej do ponownego rozpatrzenia przez organ odwoławczy. W toku postępowania sądowego G. F., na wezwanie Sądu o wyjaśnienie, czy przed wniesieniem skargi złożyła zażalenie na bezczynność Wójta do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., oświadczyła: "takich skarg do SKO nie wnosiłam, gdyż SKO nie ma żadnych możliwości zmusić Wójta do działania". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie, między innymi, w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art.3 § 2 pkt 1 - 4 przywołanej ustawy, a więc związanych z procesem podejmowania decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, postanowień kończących postępowanie lub rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz z podejmowaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie jednak z art.52 § 1 przywołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie /art.52 § 2 ww. ustawy/. Z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia /lub też innego aktu/ albo nie podjął stosownej czynności. W przypadku spraw administracyjnych załatwianych w drodze decyzji lub postanowienia, w których organ pozostaje bezczynny przewidziano w art. 37 § 1 tego aktu, szczególny środek zaskarżenia jakim jest zażalenie na bezczynność. Na niezałatwienie sprawy w terminie ustalonym w kodeksie, stronie służy bowiem zażalenie na bezczynność do organu administracji publicznej wyższego stopnia, który uznając zażalenie za uzasadnione może wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy /art. 37 § 2 k.p.a./. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy W. w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie w części, w jakiej rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji z dnia [...] zostało decyzją kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. przekazane do ponownego rozpatrzenia temu organowi, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie wyczerpując tym samym środka zaskarżenia jakim było przedstawione wyżej zażalenie na bezczynność. W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna, stąd podlega odrzuceniu w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych zatem względów, Sąd orzekł jak na wstępie