II SAB/Wr 31/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.W. na bezczynność W. D. w przedmiocie zgłoszenia szkody w środowisku postanawia: odrzucić skargę Dnia 21 października 2008 r. działający w imieniu I. W. pełnomocnik - radca prawny wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zgłoszenia szkody w środowisku. W odpowiedzi na skargę W. D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z art. 219 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a wynika obowiązek uiszczania opłaty sądowej, przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu. W wypadku zawodowych pełnomocników, takich jak adwokaci i radcowie prawni, wykonanie obowiązku prawidłowego wniesienia opłaty stałej stosownie do art. 221 p.p.s.a., opatrzone jest rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub odrzucenia bez wezwania o uiszczenie takiej opłaty. Stosownie natomiast do dyspozycji § 2 ust.1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) wpis stały od wskazanej skargi wynosi 100 zł. Przenosząc te rozważania prawne na grunt rozpoznawanej sprawy ocenić należy, iż reprezentujący skarżącego pełnomocnik będący radcą prawnym, uchybił obowiązkowi należytego opłacenia skargi. Wniesiona w niniejszej sprawie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym skarga podlegała bowiem wpisowi stałemu, a wobec tego to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji skarżącej miał obowiązek opłacić skargę w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu. Tymczasem jak wynika to z akt sprawy od wniesionej skargi opłata stała nie została przez pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym uiszczona. Taki zaś brak uiszczenia przez pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym w terminie przewidzianym na wniesienie skargi a wynikającym z art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stałej opłaty bez uprzedniego wezwania Sądu, stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powodujące przyjęty w tym przepisie skutek prawny w postaci odrzucenia skargi. W tym kontekście podkreślić również trzeba, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., SK 11/05 orzeczono o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji RP oraz o zgodności art. 219 § 2 i art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z przepisami art. 45 ust. 1 i 77 ust. 2 Konstytucji RP. Ponieważ, jak wynika to z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej będący radcą prawnym nie uiścił w terminie przewidzianym na wniesienie skargi wpisu stałego w wysokości 100 złotych, Sąd zgodnie z powołanym unormowaniem zawartym w art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę na oznaczoną w rubrum bezczynność Wojewody D. .