II SAB/Wr 31/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. w przedmiocie postawienia obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 9 kwietnia 2014 r. skarżąca M. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. G. w przedmiocie postawienia obiektu budowlanego. Skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia – pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 20 maja 2014 r., w odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu skarżąca oświadczyła, że nie składała stosownego zażalenia i cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postpowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "u.p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. W sytuacji zaś wniesienia skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia sąd skargę odrzuca jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. W myśl powyższego, niniejsza skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna wobec braku wyczerpania środków zaskarżenia. Skarga na przewlekłość musi bowiem zostać poprzedzona wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania na podstawie art. 37 k.p.a. Skarżąca powinna była zatem najpierw wnieść zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania w jej sprawie do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wobec niewyczerpania takiego środka zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. W związku z powyższym wniosek skarżącej o umorzenie postępowania wobec cofnięcia skargi nie mógł zostać uwzględniony. Wyjaśnić bowiem trzeba, że Sąd najpierw bada czy skarga jest dopuszczalna, czyli nie zawiera braków formalnych i podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Dopiero skarga wolna od braków powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, zatem dopiero wtedy można ją skutecznie cofnąć, co powoduje umorzenie postępowania sądowego. Aby można było umorzyć postępowanie sądowe, musi ono zostać wszczęte, a w sytuacji gdy skarga jest niedopuszczalna do wszczęcia nie dochodzi, w konsekwencji nie ma postępowania które podlegałoby umorzeniu (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 28/14). W związku z powyższym biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 u.p.p.s.a. i art. 58 § 3 u.p.p.s.a. skargę należało odrzucić.