II SAB/Wr 319/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Y. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 lutego 2025 r. M. K., działając w imieniu Y. H., wniósł skargę (w formie dokumentu elektronicznego) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania karty pobytu. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jest oraz podanie adresu ePUAP – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w trybie zastępczym ze skutkiem na dzień 28 kwietnia 2025 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 5 maja 2025 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jak wynika z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jeżeli pismo, o którym mowa w § 2a, nie zawiera adresu elektronicznego, sąd przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego, a gdy wniesiono je w innej formie i zawiera ono żądanie, o którym mowa w § 2c (doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej), doręczenie pism przez sąd następuje na adres wskazany zgodnie z § 2 pkt 1 lit. a – tj. na podany w skardze adres zamieszkania, a w razie jego braku - adres do doręczeń, lub siedziby i adres stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 § 2b p.p.s.a.). W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie podjął przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi z urzędu pocztowego, pomimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 cytowanego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Ponadto, zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Co szczególnie istotne, stosownie do § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi po raz pierwszy awizowana została w dniu 14 kwietnia 2025 r. Wobec nieodebrania przesyłki przez pełnomocnika strony skarżącej, przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił w dniu 28 kwietnia 2025 r., a termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 5 maja 2025 r. W związku z tym, że w zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.