II SAB/Wr 32/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie nie rozpatrzenia zarzutu skarżącego do projektu zagospodarowania przestrzennego terenu działki nr [...]i [...][...]w O. postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie w skardze z dnia [...]skarżący wniósł " o nakazanie Radzie Miejskiej w O. rozpatrzenie jego zarzutu do projektu planu zagospodarowania przestrzennego terenu działek [...] i [...]w O. wniesionego w dniu [...] i jednocześnie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta O. z dnia [...] w sprawie uchwalenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w/w działek z powodu nierozpatrzenia zarzutu". W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż jego zdaniem Sąd w wyroku z dnia 24 marca 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 1579/03 jednoznacznie stwierdził, iż przedmiotowa uchwała jest nieważna z powodu naruszenia trybu postępowania, tj. potraktowanie złożonego zarzutu jako protestu, a Rada Miejska O. mimo takiej treści orzeczenia Sądu w toku kolejno wszczętego postępowania nie zmieniła przyjętej kwalifikacji. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta O. wniósł o oddalenie skargi, zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania i dopuszczenie dowodu z akt sprawy Sądu (sygn. akt II SA/Wr 1579/03). Nadto podniósł, iż w powołanym wyroku Sąd nie będąc związany granicami skargi za przyczynę stwierdzenia nieważności uchwały uznał tylko zarzut nie powiadomienia zainteresowanych imiennie o sesji, a nie błędne zakwalifikowanie "zarzutu" jako "protestu". Dodał, iż w tej sytuacja Rada Miejska O. powtarzając czynności związane z procedurą uchwalenia planu z zagwarantowaniem osobom zainteresowanym udział w postępowaniu, podczas sesji w dniu [...]podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu działek nr [...]i [...][...]w O. i uchwała ta wobec braku zastrzeżeń organu nadzoru stała się aktem prawa miejscowego po opublikowaniu jej w dniu [...]pod poz. [...] w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...]. W piśmie z dnia [...] skarżący wyjaśnił, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu, a wymieniona w niej uchwała Rady Miejskiej w O. z dnia [...]nie wchodzi w jej zakres. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U: Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a.(Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach nie podjęcia przez nie w ustawowym terminie w sytuacjach przewidzianych ustawami aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1-4 u.p.s.a. Z treści powyższego wynika, iż z sygn. akt II SAB/Wr 32/04 bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności. Istotą zaś roszczenia dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie przez Sąd takiego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 1999 r. sygn. akt II SAB 134/98, LEX nr 46783). Sąd w niniejszym postępowaniu bada więc jedynie czy organ uchybił terminom, a jeśli tak się stało, to czy uzasadnione jest nie wydawanie przez organ wymaganego aktu czy nie dokonanie przez niego wymaganej czynności w ustalonym w przepisach prawa terminie. Sąd nie zajmuje się w trakcie tego postępowania zarzutami formułowanymi przez skarżącego odnośnie procedury i merytorycznej treści wydanych w sprawie przez organ aktów, bowiem takie zarzuty są rozpoznawane w innym trybie (tj. np. w trakcie postępowania wywołanego złożeniem na konkretny akt w ustawowym terminie środków odwoławczych, a następnie skargi do Sądu). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż nie uzasadniony jest zarzut bezczynności stawiany Radzie Miejskiej O. przez skarżącego, bowiem bezspornym jest, iż organ ten wszczął postępowanie w związku ze złożonym (i podpisanym m.in. przez skarżącego) pismem zatytułowanym "zarzuty", jednak kwalifikując go jako "protest" rozpoznał go stosownie do przyjętej klasyfikacji i w trakcie swojej sesji w dniu [...]uchwałą nr [...]odrzuciła go uznając za bezzasadny. Rozpoznanie przez organ złożonego przez stronę pisma niezgodnie z jej wolą i wydanie wskutek tego niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia nie można traktować jako bezczynności organu. Mając na uwadze, iż Rada Miejska O. w dniu [...] wydał akt, w którym rozpoznała żądanie podnoszone w przedmiotowej skardze, należało uznać, iż niniejsze postępowanie stało się w bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzekł jak w sentencji.