II SAB/Wr 33/04
PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-12-07
Skład orzekający: Sędzia NSA Halina Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. W przypadku bezczynności organu pierwszej instancji, takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia. Niespełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie zmiany sposobu użytkowania części strychu na pokój mieszkalny. Skarżąca zarzuciła organowi brak podjęcia działań po wydaniu wyroku przez NSA. Sąd wezwał skarżącą do oświadczenia, czy składała zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia. Skarżąca oświadczyła, że nie składała takiego zażalenia, lecz skierowała skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie robót budowlanych, polegających na zmianie sposobu użytkowania części strychu na pokój mieszkalny postanawia: odrzucić skargę.
M. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. zarzucając, że od wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 14 maja 2003 r. organ nie podjął żadnej decyzji w celu zakończenia sprawy dotyczącej zmiany sposobu użytkowania części strychu na cele mieszkaniowe w budynku nr [...] w J.
Zarządzeniem z dnia [...] tut. Sąd zwrócił się do skarżącej o nadesłanie oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi składała do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie M. R., pismem z dnia [...], poinformowała, że nie składała skargi na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., tylko zwróciła się bezpośrednio ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W trybie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (§ 2 art. 51).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.
Stosownie do treści art. 37 § 1 kpa w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, właściwym do rozpatrzenia zażalenia na jego bezczynność, jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.
Z pisma skarżącej z dnia [...] wynika niewątpliwie, iż M.R. nie wniosła zażalenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w konsekwencji czego zostało by rozpoznane zażalenie przed wniesieniem skargi do Sądu.
Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa było zatem warunkiem do skutecznego wniesienie skargi do Sądu na bezczynność organu I instancji. Warunku tego skarżąca w niniejszej sprawie nie spełniła.
Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło