II SAB/Wr 334/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. M. na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych). Pismem z dnia 7 marca 2024 r. S. M., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 13 akt sądowych) w dniu 24 kwietnia 2024 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Pismem z dnia 25 kwietnia 2024 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. W niniejszej sprawie, strona skarżąca została wezwana do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego. Jak już wspomniano, wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 24 kwietnia 2024 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 1 maja 2024 r. Jeżeli jednak ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym, iż ostatni dzień terminu przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy (Święto Pracy), termin do wykonania czynności wskazanych w wezwaniach zakończył się z upływem dnia następnego, tj. 2 maja 2024 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. czynności, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania czynności. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika skarżącego, zawartego w piśmie z 25 kwietnia 2024 r. o cofnięciu skargi, Sąd wyjaśnia, że wobec nieuzupełnienia wyżej opisanego braku formalnego w wyznaczonym terminie, zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności skutecznego cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oznacza to, że strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona skutecznie postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, dostępne w CBOSA). W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie zwrotu w pkt II wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.