II SAB/Wr 35/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia WSA Alicja Palus (sprawozdawca) Protokolant Izabela Krajewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia I. odrzucić skargę: II. zwrócić skarżącemu kwotę 100zł (słownie: sto) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę orzeczoną jako "skarga na bezczynność organu po bezskutecznym wezwaniu do zaprzestania naruszenia prawa". W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...] r. dodatkowo wyjaśnił, że zarzut bezczynności dotyczy Wójta gminy O. Natomiast w piśmie procesowym doręczonym Sądowi w dniu [...] r. T. G. podał m.in., że od 2004 roku domaga się od Wójta Gminy O. wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Ponadto z przekazanych Sądowi przez organ administracji akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] r. T.G. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które postanowieniem Kolegium z dnia [...] r. Nr [...] zostało uznane za uzasadnione z jednoczesnym wyznaczeniem Wójtowi Gminy O. trzydziestodniowego terminu (liczonego od dnia otrzymania postanowienia) do załatwienia sprawy o ustalenie warunków rozbudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków gospodarczych w zabudowie zagrodowej wraz z siecią infrastruktury technicznej, przewidzianej do realizacji na działce nr[...] , obręb S. Stosując się do postanowienia Kolegium, powyżej opisanego, Wójt Gminy O. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] zakończył postępowanie w sprawie orzekając o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Decyzja ta nie została zaskarżona w toku instancyjnym, ale Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] .r. Nr [...] - wydaną po przeprowadzeniu postępowania wszczętego na wniosek T. G. - stwierdziło jej nieważność. Na rozprawie wyznaczonej na dzień [...] r. skarżący oświadczył, że po kasacyjnym orzeczeniu Kolegium z dnia [...] r. nie wnosił zażalenia na niezałatwienie sprawy przez Wójta Gminy O., natomiast wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Skarga jest środkiem prawnym umożliwiającym zakwestionowanie przed sądem administracyjnym zgodności z prawem aktu administracyjnego lub innej czynności organu administracji publicznej, należących do katalogu spraw zawartego w przepisach art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) oraz zaskarżenie bezczynności takiego organu w przypadkach określonych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zaskarżonej powyżej ustawy, które dotyczą: 1. decyzji administracyjnych; 2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; 3. postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. 5. Zasady i tryb wnoszenia skarg do sądów administracyjnych uregulowane zostały w powoływanej wcześniej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści przepisu art. 52 § 1 tego aktu wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wnioskodawca wyjaśnił również w powoływanej ustawie, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Omawiana ustawa zawiera również regulację dotyczącą takich sytuacji, w których ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W takich przypadkach zgodnie z dyspozycją ustawodawcy, wynikającą z treści art. 52 § 3 - skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęcia innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że T. G. zarzuca Wójtowi Gminy O. bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla wnioskowanej przez niego inwestycji. Postępowanie w sprawie o takim przedmiocie jako postępowanie w sprawie administracyjnej podporządkowane jest przepisom kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis art. 35 tej ustawy określa terminy załatwienia sprawy przez organy administracji publicznej oraz obowiązki organu po upływie tych terminów (ad. 36). Kodeks postępowania administracyjnego gwarantuje również stronie postępowania środek ochrony przed zaniechaniem (biernością) organu. Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skorzystanie z tego środka zaskarżenia przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest konieczne dla spełnienia warunku dopuszczalności skargi, o którym mowa w przywołanym wcześniej przepisie art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tzn. wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa zostało zresztą przez skarżącego w poprzednim postępowaniu jurysdykcyjnym - zakończonym ostateczną decyzją Wójta Gminy O. z dnia [...] r. -skutecznie wykorzystane. W postępowaniu prowadzonym obecnie, na skutek kasacyjnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r, wydanej w nadzwyczajnym trybie weryfikacyjnym, skarżący zarzucając Wójtowi Gminy O. bezczynność nie skorzystał- przed wniesieniem przedmiotowej skargi z zażalenia na niezałatwienie sprawy i fakt ten przyznał na rozprawie. Nie można też zadośćuczynić wymogowi ustawowemu, o którym mowa w powołanym wcześniej art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kierując zamiennie do organu wezwanie do zaprzestania (usunięcia) naruszenia prawa. Czynność taka nie jest wniesieniem zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Niewyczerpanie środków zaskarżenia w sprawie powoduje niedopuszczalność skargi, a to pozbawiło Sąd możliwości jej merytorycznego rozpoznania i oceny zasadności. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu wynika z treści art. 232 § 1 powołanej powyżej ustawy.