II SAB/Wr 35/11
PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-10-13
Skład orzekający: Julia Szczygielska, Mieczysław Górkiewicz, Anna Siedlecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna przed wyczerpaniem środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał uprzednio środka zaskarżenia, jakim jest zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia. Wniesienie samego zażalenia nie oznacza wyczerpania środka zaskarżenia, które następuje po upływie terminu na rozpatrzenie zażalenia lub po wydaniu postanowienia przez organ wyższego stopnia.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła 9 marca 2011 r. o zmianę decyzji z 14 października 2010 r. dotyczącej przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Po braku reakcji organu złożyła 10 czerwca 2011 r. zażalenie na bezczynność oraz skargę na bezczynność do sądu administracyjnego. Organ wydał decyzję 20 czerwca 2011 r., a organ wyższego stopnia odrzucił zażalenie 29 czerwca 2011 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność i zwrócił skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Siedlecka, Protokolant Marlena Wiktor, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi D S na bezczynność Prezydenta Miasta W w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100zł.
Skarżąca w dniu 9 marca 2011 r. wniosła do organu o zmianę na podstawie art. 155 k.p.a. decyzji z dnia 14 października 2010 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, w części ustalającej opłatę za przekształcenie.
W dniu 10 czerwca 2011 r. skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność organu. Tego samego dnia wniosła skargę na bezczynność do sądu administracyjnego, który przesłał skargę do organu (gdyż skargę wnosi się najpierw do organu zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a.) w dniu 13 czerwca 2011 r.
W dniu 20 czerwca 2011 r. organ wydał decyzję załatwiającą sprawę. Organ wyższego stopnia w dniu 29 czerwca 2011 r. nie uwzględnił zażalenia na bezczynność, skoro właściwy organ załatwił sprawę.
W opisanym stanie faktycznym wniesienie skargi było niedopuszczalne, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uzasadniało jej odrzucenie. Powodem niedopuszczalności skargi była jej przedwczesność związana z niewyczerpaniem środka zaskarżenia. Obowiązek wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. Przysługującym skarżącej w nin. środkiem zaskarżenia było zażalenie na bezczynność przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. Organowi wyższego stopnia przysługuje zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. termin miesięczny na rozpatrzenie tego zażalenia. Samo wniesienie zażalenia nie oznaczało wyczerpania tego środka zaskarżenia. Wyczerpanie to nastąpiłoby po upływie miesiąca bądź wcześniej, gdyby przed upływem tego terminu organ wyższego stopnia wydał postanowienie na skutek wniesionego zażalenia.
Na marginesie wskazuje się, że Sąd w żadnym przypadku nie mógłby orzec zgodnie z art. 149 p.p.s.a. (zobowiązując organ do wydania decyzji), skoro organ załatwił sprawę.
PM 10.11.2011 r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło