II SAB/Wr 36/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. C. i W. G. na bezczynność Starosty Powiatowego w W. w przedmiocie wydania zaświadczenia o nie wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do prac remontowych w budynku mieszkalnym postanawia: odrzucić skargę M. S. C. Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2004 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu ustalił wysokość wpisu stałego od skargi w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia 7 grudnia 2004 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,- zł. Jednocześnie pouczono stronę, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono M. S. C. w dniu 16 grudnia 2004 r., pod wskazany przez niego w skardze adres. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru niniejszego pisma wynika, że skarżący odebrał je osobiście. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty sądowej od skargi upłynął zatem w dniu 23 grudnia 2004 r. Powyższa opłata nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. Art. 67 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie zarządzenia należało uznać za dokonane prawidłowo. Stosownie do treści art. 220 § 1 powyższej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli zaś art. 220 § 3 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.