II SAB/Wr 39/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. H. na bezczynność Wójta Gminy M. w sprawie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia odrzucić skargę. D. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy M. w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej w M. przy ul. W. P., dz. nr [...]. Pismem z dnia [...] Sąd wezwał stronę skarżącą do oświadczenia się, czy przed wniesieniem skargi składała zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik D. H. pismem z dnia [...] oznajmił, iż skarżący nie składał w niniejszej sprawie, przed wniesieniem skargi do Sądu, zażalenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W trybie art. 51 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (§ 2 art. 51). Stosownie do art. 3 § 1 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy te rozpoznają skargi również na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidywanym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych. Oznacza to, że w przypadku niewydania decyzji, postanowienia (na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa) każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jest uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 50 § 1 powyższej ustawy). Warunkiem formalnym skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest złożenie przed jej wniesieniem do sądu zażalenia na jego bezczynność do organu wyższego stopnia, które jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie bowiem do treści art. 37 § 1 k.p.a. w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 21 września 2001 r.; I SAB 131/00; LEX nr 55763). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy M. w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego. Organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a., są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Z pisma strony skarżącej z dnia [...] wynika niewątpliwie, iż skarżący nie wniósł zażalenia na bezczynność Wójta Gminy M. do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w konsekwencji czego zostałoby rozpoznane zażalenie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. było warunkiem do skutecznego wniesienie skargi do Sądu na bezczynność organu administracji publicznej. Warunku tego skarżący w niniejszej sprawie nie spełnił. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.