II SAB/Wr 39/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł (stu złotych). , Uzasadnienie: | | |W dniu 7 sierpnia 2008r. W. C. złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wskazując, że domaga się uznania Wojewody "za | |winnego bezczynności po raz kolejny w rozpatrywanym wniosku" w przedmiocie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości | |poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, "poprzez nie nadanie biegu zażaleniu do Ministra Skarbu z dnia 12 czerwca 2008r. W | |uzasadnieniu skarżący wskazał, że Wojewódzki sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpatrywał już sprawę o sygnaturze II SAB/Wr 41/07 z | |jego skargi na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego podał, że pismem z dnia 12 czerwca 2008 r. za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego| |złożył zażalenie do Ministra Skarbu Państwa Rzeczypospolitej Polskiej na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego | |W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o oddalenie skargi w uzasadnieniu wskazując, że w dniu 12 grudnia Wojewoda | |Dolnośląski decyzją nr [...] stwierdził, że W. C. jest osobą uprawnioną do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. C. nieruchomości | |poza obecnymi granicami RP. Sprawa z wniosku Władysława Czapskiego z dnia 17 marca 2006r. została zatem rozstrzygnięta w drodze decyzji| |administracyjnej, a Wojewoda Dolnośląski nie pozostaje w niej w stanie bezczynności. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: | |Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.| |1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się | |bezprzedmiotowe. | |Jednym z wymienianych w doktrynie i w orzecznictwie sądów administracyjnych przypadków bezprzedmiotowości postępowania | |sądowo-administracyjnego jest sytuacja, gdy w momencie rozpoznawania przez sąd skargi na bezczynność, organ już w niej nie pozostaje, | |gdyż wydał akt kończący postępowanie wszczęte na skutek pisma strony (por. komentarz do art. 161 P.p.s.a. - B. Dauter, B. Gruszczyński,| |A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, postanowienie WSA w | |Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2006 r., I SAB/Ol 3/06, LEX 237485). Bezprzedmiotowość zachodzi w szczególności wtedy, gdy w wyniku | |wniesienia skargi na bezczynność, organ wyda żądany akt lud dokona wnioskowanej czynności. W takiej sytuacji bowiem, sąd nie może już | |zastosować trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., to znaczy nie może - w przypadku uznania zasadności skargi - zobowiązać organu do | |wydania w zakreślonym terminie postanowienia w sprawie, ponieważ organ w bezczynności już nie pozostaje. Skoro więc bez względu na | |merytoryczną ocenę skargi (a więc nawet w razie jej zasadności), sąd nie może wydać rozstrzygnięcia przewidzianego przez ustawodawcę w | |przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność, prowadzenie postępowania sądowego w takiej sprawie jest bezprzedmiotowe. Takie | |stanowisko zostało ugruntowane w uchwale siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008r. sygn. I OPS 6/08 w której Sąd stwierdził, że: | |"przepis art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a., ma zastosowanie także, w przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach | |określonych wart. 3 §2 pkt 1-4a tej ustawy- organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących | |uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.Dotyczy to zatem tym bardziej | |sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie. Skoro bowiem decyzja, której wydania domagał się skarżący, została wydana w dniu 12 grudnia | |2008r. zatem po wniesieniu skargi na bezczynność w tej sprawie i skarżący otrzymał ją tego samego dnia ( akta adm.k.98 str.5 dec) a | |nadto jak wynika ze złożonego w tut. Sądzie w dniu 4 lutego 2009r. przez Wojewodę D. pisma ( k.39) dane wynikające z tej decyzji | |zostały wprowadzone do jednolitego Systemu Informatycznego Rejestrów SIR i przekazane drogą elektroniczną w dniu 8 stycznia 2009r. | |Ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa, celem wypłaty rekompensaty, pod nr 15/02/2009. to w dacie rozpatrywania tej sprawy, | |nie było podstaw do merytorycznego rozstrzygania skargi. Innymi słowy Wojewoda Dolnośląski uwzględnił bowiem skargę w całości ( tak | |jak przewiduje to art. 54 §3 p.p.s.a.) poprzez wydania żądanego przez stronę aktu. Organ administracji wydając wspomnianą decyzję po | |wniesieniu skargi do sądu przyznał zatem, że pozostawał w bezczynności. | |Uwzględniając powyższe uwagi Sąd, na podstawie art. 161§ 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie jako | |bezprzedmiotowe.Umarzając postępowanie pośrednio z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. | |zasądzono na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł. Na kwotę zasądzonych kosztów składa się uiszczony przez| |stronę wpis od skargi. |