II SAB/Wr 406/25
PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-05-12
Skład orzekający: Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny odrzuci skargę na bezczynność organu, jeśli skarżący nie usunie braków formalnych w wyznaczonym terminie, mimo wcześniejszego cofnięcia skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, gdy skarżący nie uzupełni braków formalnych w wyznaczonym terminie. Nawet jeśli skarżący cofnął skargę, sąd nie może rozpoznać tego wniosku przed uzupełnieniem braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu. W przypadku odrzucenia skargi, uiszczony wpis podlega zwrotowi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni we Wrocławiu w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego. Pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi (przedłożenia odpisu z KRS) pod rygorem odrzucenia. Skarżąca nie usunęła braku formalnego w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono uiszczony wpis.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł.
P. Sp. z o.o. z siedzibą w C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, (dalej: skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego.
Pismem z dnia 13 marca 2025 r. pełnomocnik skarżącej, oświadczył, iż Spółka cofa skargę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 marca 2025 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 kwietnia 2025 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia braku formalnego upłynął wraz z dniem 17 kwietnia 2025 r.
W zakreślonym terminie strona skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935, dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.
Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie usunęła oznaczonego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu. Oznacza to również, że Sąd nie mógł rozpoznać wniosków strony, w tym pisma w przedmiocie cofnięcia skargi przed uzupełnieniem braku formalnego, pomimo tego, iż to strona jest gospodarzem sporu. Merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest bowiem dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt IISAB/Łd 26/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2540/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 215/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606).
W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło