II SAB/Wr 42/11

WyrokWSA we Wrocławiu2011-11-16

Skład orzekający: Ireneusz Dukiel, Halina Kremis, Andrzej Wawrzyniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję merytoryczną w sprawie, która była przedmiotem postępowania wyznaczonego postanowieniem organu wyższego stopnia, a skarga na bezczynność została wniesiona po wydaniu tej decyzji, ale przed jej doręczeniem?
Ratio decidendi
Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzję merytoryczną w sprawie, nawet jeśli skarga na bezczynność została wniesiona po terminie wyznaczonym przez organ wyższego stopnia, ale przed doręczeniem tej decyzji stronie. Skarga na bezczynność jest środkiem przymuszającym organ do podjęcia działania, a nie do kontroli merytorycznej poprawności wydanego aktu. W sytuacji, gdy organ wydał decyzję, która zakończyła postępowanie, nie można mówić o bezczynności.
Stan faktyczny
M. K. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., zarzucając mu niedochowanie terminu do załatwienia sprawy rozbudowy budynku mieszkalnego, zgodnie z postanowieniem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ nadzoru budowlanego w odpowiedzi wskazał, że wszczął postępowanie i wydał decyzję umarzającą postępowanie, która jest ostateczna. Skarga została wniesiona po terminie wyznaczonym przez organ wyższego stopnia, ale przed doręczeniem decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie: Sędzia NSA Halina Kremis (sprawozdawca), Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Protokolant Marlena Wiktor, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. Ś. w przedmiocie rozbudowy budynku mieszkalnego położonego w K. [...] oddala skargę. M. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.. W uzasadnieniu skargi jej autorka zarzuciła organowi nadzoru budowlanego stopnia powiatowego niedochowanie terminu wykonania postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 6 czerwca 2011 r., zobowiązującego ten organ w terminie 30 dni - licząc od dnia otrzymania tego postanowienia do właściwego, zgodnego z obowiązującym porządkiem prawnym załatwienia sprawy rozbudowy budynku mieszkalnego położonego w K. [...]. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru w L. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że po otrzymaniu opisanego w skardze postanowienia organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego zawiadomieniem z dnia 22 czerwca 2011 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące w/w rozbudowy budynku. Następnie, po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego wydał decyzję z dnia 13 lipca 2011 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne dotyczące rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego w K. [...]. Powyższa decyzja nie została zaskarżona i jest decyzją ostateczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. W rozpoznawanej sprawie, po wyznaczeniu przez D. Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r. trzydziestodniowego terminu na załatwienie sprawy, postępowanie toczy się od 22 czerwca 2011 r., a jego początek wyznaczyło zawiadomienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. o wszczęciu z urzędu postępowania dotyczącego opisanej w części wstępnej uzasadnienia rozbudowy budynku. Skarga na bezczynność została wniesiona do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu w dniu 4 sierpnia 2011 r. Powyższe okoliczności nie stanowią jednak same w sobie przesłanek do uznania, że występuje bezczynność organu w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Celem wprowadzenia przez ustawodawcę do systemu polskiego prawa instytucji skargi na bezczynność była ochrona uprawnień jednostki do żądania od organu zachowania gwarantowanego jednostce przez przepis prawa. Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej powoływanej jako ,,p.p.s.a." określa przypadki, w których możliwe jest wniesienie skargi na bezczynność organów. Oznacza to, że w sprawach, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w sprawach, w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej albo podejmowane czynności materialnotechniczne w powyższym zakresie – przedmiotem kontroli sądu administracyjnego nie jest określony akt lub czynność organu, lecz brak ich podjęcia w określonej formie oraz w określonym terminie. Skarga na bezczynność jest traktowana zatem jako skuteczne narzędzie przymuszające organ do podjęcia żądanego działania. Chodziło zatem o poddanie kontroli sądowej takiej sytuacji, w której organ w prawnie określonym terminie nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub też gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub czynności (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005. s. 86). Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - art. 149 p.p.s.a. Natomiast skarga nieuzasadniona podlega oddaleniu - 151 p.p.s.a, bowiem Sąd stwierdza brak merytorycznych podstaw do wydania wyroku przewidzianego w art. 149 p.p.s.a Podstawowym kryterium oceny zasadności skargi na bezczynność organu jest ustalenie, czy nakazanie organowi administracji wydanie aktu administracyjnego będzie uzasadnione i celowe w świetle okoliczności sprawy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że w konkretnym przypadku nie zaistniały opisane na wstępie przesłanki do uznania, iż zachodzą podstawy do wydania orzeczenia na podstawie art. 149 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęła do organu w dniu 4 sierpnia 2011 r. zaś kończąca postępowanie w sprawie decyzja, którą organ nadzoru budowlanego umarzył postępowanie administracyjne dotyczące rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego w K. [...] została wydana w dniu 13 lipca 2011 r. i - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczona Wspólnocie Mieszkaniowej w dniu 14 lipca 2011 r. W świetle powyższego, nie można uznać, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. w momencie wniesienia skargi do Sądu pozostawał w bezczynności w załatwieniu sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy przyjąć bowiem należy, że w wyznaczonym przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego okresie na załatwienie sprawy rozbudowy budynku mieszkalnego położonego w K. [...] organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego rozpoznał i rozstrzygnął tę sprawę. Powyższe ustalenia wyłączają zatem możliwość uwzględnienia skargi, co wynika a contario z przepisu art. 149 ustawy p.p.s.a. W tym miejscu zauważyć należy, że postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, iż rozpoznając skargę tego rodzaju, sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydawanego przez ten organ aktu czy podejmowanych czynności. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem kontroli sądowej nie jest bowiem określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjęcia działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie (tak: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004. s. 28). W tym stanie rzeczy, Sąd nie dopatrzył się bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dlatego też na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło