II SAB/Wr 43/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.sp. z o.o. na przewlekłe prowadzenie przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. postępowania w przedmiocie rozpatrzenia odwołania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego postanawia odrzucić skargę. H. sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. postępowania w przedmiocie rozpatrzenia odwołania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że przed jej złożeniem skarżąca spółka nie wystąpiła z zażaleniem do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy, pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. wezwano skarżącą do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W., spółka wniosła zażalenie w tym przedmiocie do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. W odpowiedzi na powyższe strona skarżąca poinformowała, że w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego kierowane było zażalenie w formie wniosku w dniu 8 września 2013 r., który załącza. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Tym samym wymogiem koniecznym przed wniesieniem skargi na przewlekłość organu jest złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić. Z taką sytuacją mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika, że H. sp. z o.o. przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego nie wyczerpała trybu przedsądowego, gdyż zaniechała złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia – tj. Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej. Za takie nie sposób uznać przywołanego przez skarżącą pisma z dnia 8 września 2013 r. oznaczonego jako wniosek o przedłużenie decyzji w zakresie pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód rzeki B. dla celów energetycznych. Z jego treści wynika bowiem, iż złożone ono zostało w celu wydania na rzecz Spółki przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej pozwolenia na korzystanie z wód rzeki B. dla celów energetycznych przy pominięciu organu I i II instancji. Jakkolwiek strona wskazuje w nim, iż organy właściwe w sprawie "nie mogą podołać stawianym przez ustawodawcę obowiązkom i wydać merytorycznych decyzji w czasie ustawowym" to jednak niniejsze sformułowanie stanowi wyłącznie jeden z argumentów przemawiających za koniecznością podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i w ocenie Sądu nie może zostać uznane jako odrębne zażalenie. W konsekwencji pisma z dnia 8 września 2013 r. nie można zakwalifikować jako złożonego trybie art. 37 k.p.a. zażalenia na przewlekłe prowadzenie przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. postępowania, a potraktować trzeba zgodnie z jego oznaczeniem, a zatem wyłącznie jako wniosek o wydanie przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzji w sprawie. Wobec powyższego niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.