II SAB/Wr 46/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2006 r. sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Wojewody D. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, której przedmiot skonkretyzował po uprzednim wezwaniu, oświadczając w piśmie z dnia 21 listopada 2005r., że jest nim bezczynność organu "którym jest D. Urząd Wojewódzki we W. pl. P. W. [...] reprezentowany przez Wojewodę ...". Pismem z dnia 10 stycznia 2006 r. /doręczonym w dniu 16 stycznia 2006 r./ Sąd wezwał skarżącego do oświadczenia się w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu składał zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa. Skarżący we wskazanym w wezwaniu terminie ani po jego upływie nie dokonał czynności w nim określonej. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ określa wymogi formalne skargi, stanowiąc w art. 57 § 1, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym i wskazując jednocześnie dodatkowe elementy od których uzależniona jest jej prawidłowość formalna, warunkująca nadanie skardze właściwego biegu. Ponadto - zgodnie z przepisem art. 49 § 1 powołanej powyżej ustawy - "Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej." Odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych pisma, będącego skargą ustawodawca określił w przepisie art. 58 § 1 pkt 3 powoływanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że w takiej sytuacji Sąd odrzuca skargę. Istotne również jest, że zgodnie z zasadą przyjętą w przepisie art. 52 § 1 wskazanej powyżej ustawy, warunkiem wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku tej sprawy takim środkiem zaskarżenia było zażalenie skierowane do organu wyższego stopnia w stosunku do Wojewody D. w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Możliwość nadania skardze na bezczynność organu właściwego biegu uzależnione jest zatem od ustalenia, że warunek o którym mowa w powołanym powyżej przepisie art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został zachowany. Z akt sprawy wynika, że W. B. został wezwany do oświadczenia się, czy przed wniesieniem skargi wnosił zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa i pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania, ale nie podjął wymaganej przez Sąd czynności, mającej na celu uzupełnienie braku, który uniemożliwiał nadania skardze prawidłowego biegu. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.