II SAB/Wr 46/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska (sprawozdawca), Sędzia WSA Olga Białek, Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.D. i B.D. o wyłączenie sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego w sprawie ze skargi Z.D. i B.D. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej ograniczenia drogi publicznej nr [...] postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 25 sierpnia 2010 r. skarżący wnieśli o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego. W uzasadnieniu stwierdzili, że postępowanie toczące się ze skargi Wnioskodawców dotyczy bezczynności Wójta Gminy P. w zakresie bezprawnego zajęcia przez ich sąsiada W.W. drogi gminnej, która stanowi dojazd do działki rolnej należącej do Wnioskodawców. W ocenie Wnioskodawców pomiędzy W.W. a sędzia Zygmuntem Wiśniewskim nie ma przypadkowej zbieżności nazwisk a zachodzi stosunek tego rodzaju, iż powstaje wątpliwość co do bezstronności sędziego Zygmunta Wiśniewskiego w zakresie dot. nin. sprawy. Nadto wskazali, że sędzia Zbigniew Wiśniewski podejmował w sprawach ze skarg Wnioskodawców decyzje procesowe niekorzystne dla Wnioskodawców. W sprawie sygn. akt II SA/Wr 298/10 w/w sędzia zarządzeniem z dnia 2-02-2010 r. przekazał sprawę do rozpoznania do III Wydziału WSA we Wrocławiu. Po czym już bez udziału w/w sędziego WSA we Wrocławiu wyznaczył rozprawę. Rozprawa odbyła się 18-05-2010 r. rozstrzygnięcie nie zapadło, rozprawę odroczono na termin z urzędu, po czym już bez kolejnej rozprawy Wnioskodawcy otrzymali postanowienie o odrzuceniu skargi podpisane przez sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego. W sprawie sygn. akt II SA/Wr 226/07 sędzia Zygmunt Wiśniewski przewodniczył składowi, który oddalił skargę Wnioskodawców m.in. w zakresie dot. tej samej drogi gminnej, której dotyczy niniejsze postępowanie. Także i w tamtej sprawie pojawił się wątek bezprawnego korzystania przez W.W. z drogi gminnej i Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pod przewodnictwem sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Zygmunta Wiśniewskiego nie dopatrzył się żadnych uchybień. W złożonym w dniu 3 września 2010 r. oświadczeniu sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski wskazał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które dawałyby podstawę do wyłączenia go od rozpoznawania niniejszej sprawy (k. 185,191 i 192 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postawień art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.") Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli ( art. 18 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem z art. 19 powyższej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ustawy). Po myśli art. 21 p.p.s.a. sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie. O wyłączenie sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Istotne jest w sprawie, że Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, iż okoliczność mogąca wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, czy też utrata zaufania strony do sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego lecz konieczne jest wykazanie poważnych powodów, które obiektywnie uzasadniają utratę zaufania do bezczynności sędziego. Ewentualna wątpliwość musi być poparta konkretnymi faktami bowiem wyłączenie sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowania sędziów, których strona subiektywnie uznaje za nieodpowiednich (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 13.09.2010 r., sygn. akt IV SAB/GI 59/09) W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżących okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności Sędziego w niniejszej sprawie, bowiem przeświadczenie strony o wadliwym prowadzeniu postępowania w powołanych sprawach nie oznacza braku bezstronności sędziego. Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela w pełni jednolity od wielu lat pogląd, iż wątpliwość co do bezstronności Sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem przez stronę w jej wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (vide: prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, uwagi do art. 19). Należy wskazać, iż z oświadczenia Sędziego oraz z okoliczności sprawy nie wynika, aby łączyły go z uczestnikiem postępowania jakiekolwiek relacje wskazujące na możliwość przypisania stronniczości. Natomiast subiektywne przewidywania skarżących nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego w sytuacji, w której żadne obiektywne okoliczności za tym nie przemawiają. Reasumując, należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnili, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. B.B.15.10.2010r.