II SAB/Wr 46/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka – spr. Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Z. i B. D. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej ograniczenia drogi publicznej nr [...] postanawia: odrzucić skargę. Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy: Pismem z dnia 1 lipca 2005 r. C. B. i B. D. zwrócili się do Wójta Gminy P. o interwencję w sprawie drogi gminnej nr [...] w P., na której znajduje się, w ich przekonaniu, płot W. W.. Płot ten na całej swojej długości wraz z częścią murowaną jest postawiony na drodze dojazdowej do pola C. B., które dzierżawi B. D.. Szczególnie uciążliwe jest korzystanie z tej drogi w okresie żniwnym, gdyż płot uniemożliwia dojazd kombajnu do pola. W związku z powyższym wnoszą o podjęcie stosownych działań i przywrócenie przejezdności drogi. Na skutek dalszej interwencji B. D. w D. Urzędzie Wojewódzkim, pismem z dnia 24 lutego 2006 r. Nr [...] skierowanym do Wójta Gminy P., tenże Urząd zasugerował, że właściwym działaniem w niniejszej sprawie byłoby podjęcie starań przez Gminę w kierunku wykonania pomiarów geodezyjnych i ustalenie granic prawnych nieruchomości, która stanowi własność komunalną ( droga gminna nr [...] ). Droga ta zlokalizowana jest przy działce nr [...] stanowiącej własność W. W., która to droga zdaniem organu – cyt.: "nie może być zawłaszczona przez innego właściciela". W kolejnym piśmie z dnia 6 września 2009 r. B. D. i Z. D. zwrócili się do Wójta Gminy P. o udzielenie odpowiedzi o dalszym biegu sprawy dotyczącej zamknięcia przez W. W. drogi gminnej nr [...], mając na uwadze wskazanie przez D. Urząd Wojewódzki konieczności podjęcia stosownych działań dotyczących przeprowadzenia pomiarów geodezyjnych. Wójt Gminy P. odpowiadając na powyższe, w piśmie z dnia 14 września 2009 r. stwierdził, że w aktualnej ocenie Gminy przedmiotowa droga jest w pełni przejezdna i nie stwarza żadnych problemów dla jej użytkowników. Według aktualnego stanu faktycznego, zdaniem organu Gminy, twierdzenie skarżących, że W. W. zamknął drogę gminną nr [...] mija się z prawdą. W piśmie tym podkreślono, że wszelkie kwestie w zgłaszanej przez skarżących sprawie dotyczącej drogi nr [...] w P. zostały szczegółowo zaprezentowane i wyjaśnione we wcześniejszych pismach i nie widzi potrzeby powielania prezentowanych stanowisk. Kolejnym pismem z dnia 12 listopada 2009 r. Z. i B. D. wnieśli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na bezczynność Wójta Gminy P. w zakresie braku działań wnioskowanych pismem z dnia 1 lipca 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r.(Nr [...]), działając na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. uznało zażalenie za nieuzasadnione. W ocenie Kolegium Wójt Gminy P. nie jest organem właściwym rzeczowo do załatwienia sprawy związanej ze złożonym wnioskiem z dnia 1 lipca 2005r., na podstawie art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), gdyż przepisu tego (art. 36) nie stosuje się w przypadku zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub niezgodnie z warunkami podanymi w tym zezwoleniu, wymagającego podjęcia przez właściwy organ nadzoru budowlanego decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego. Kolegium podkreśliło, że budowa ogrodzeń od strony dróg i ulic wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej ( art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Tym samym Kolegium nie jest uprawnione do ustalenia, biorąc pod uwagę treść art. 37 § 1 k.p.a., czy Z. i B. D. byli legitymowani do wniesienia, jako strony, tego zażalenia. W aktach sprawy znajdują się ponadto poświadczone decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 14 października 2004r. (Nr [...]), D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 13 grudnia 2004r. (Nr [...]) oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru w Z. z dnia 7 lutego 2005 r. (Nr [...]), których przedmiotem jest użytkowanie budynku jednorodzinnego wraz z garażem oraz wykonanie ogrodzenia na działce nr [...] ( przy drodze gminnej nr [...]) w miejscowości P. nr [...] należących do W. W.. Pismem sporządzonym w dniu 1 lipca 2010 r. Z. i B. D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta Gminy P.. W motywach skargi podnoszą, że do dnia sporządzenia skargi organ gminy nie wszczął postępowania ani nie podjął żadnych czynności celem wyjaśnienia i rozwiązania sprawy zainicjowanej pismem C.B. i B. D. z dnia 1 lipca 2005r. a następnie ukierunkowanej pismem D. Urzędu Wojewódzkiego z dnia 24 lutego 2006r. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. wniósł o odrzucenie skargi oraz o orzeczenie o kosztach postępowania sądowego, w tym kosztach zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych. Zdaniem organu przedmiotowa skarga była już przedmiotem postępowania sądowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu i w dniu 31 maja 2010 r. Sąd ten orzekł o jej odrzuceniu ( sygn. akt II SA/Wr 289/10). Na rozprawie w dniu 17 lutego 2011 r. skarżąca Z. D., na pytanie Sądu wyjaśniła, że w dalszym ciągu postępowanie administracyjne prowadzone przez organy nadzoru budowlanego (od 2004 r.) w zakresie również usytuowania ogrodzenia na drodze gminnej przez W. W. nie jest zakończone decyzją ostateczną, albowiem wnoszone są kolejne środki zaskarżenia od wydanych orzeczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone w szczególności w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a.(Dz.U. Nr 163, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przedmiotowy zakres kontroli, jaką sprawują sądy administracyjne określony został w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidu- alnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki przewidziane w tych przepisach. Z powyższych przepisów wynika, że wnoszenie skargi na bezczynność organu dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy nie wydają one w ustawowym terminie stosownych rozstrzygnięć (decyzji, postanowień) w postępowaniu administracyjnym lub nie wydają innych niż określone w pkt 1-3 aktów, bądź nie podejmują czynności wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga w istocie stanowi niezadowolenie skarżących ze sposobu udzielania odpowiedzi na pismo z dnia 1 lipca 2005 r. w zakresie doprowadzenia przez Gminę do przyjezdności drogi gminnej. W ocenie Sądu, z całokształtu przedłożonych akt administracyjnych wynika, że już w 2004 r., a więc zanim skarżący B. D. wniósł pismo ( z dnia 1 lipca 2005r.) do Wójta Gminy P. o doprowadzenie do przejezdności drogi gminnej, toczyło się postępowanie administracyjne przed organami nadzoru budowlanego w sprawie wykonanych robót budowlanych ( w tym i spornego ogrodzenia), o czym świadczą załączone poświadczone kserokopie decyzji administracyjnych obu instancji. Ponadto według złożonego na rozprawie oświadczenia skarżącej Z. D., sprawa ta nie jest nadal załatwiona ostateczną decyzją administracyjną przez organy nadzoru budowlanego. Z decyzji tych wynika, że w postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego uczestniczą na prawach strony zarówno Z. i B. D., W. W. jak i Gmina P. ( rozdzielnik decyzji PINB w Z.). Zatem stosowne postępowanie administracyjne w zakresie budowy spornego ogrodzenia prowadzone jest przez inny właściwy do tego organ administracji publicznej – organ nadzoru budowlanego. Dodatkowo należy podkreślić, że dokonanie ewentualnego zlecenia, jak domagają się tego skarżący za sugestią D. Urzędu Wojewódzkiego, wykonania przez uprawnionego geodetę pomiarów geodezyjnych i ustalenie granic spornych nieruchomości (na wysokości drogi nr [...] i działki nr [...]) zależy od woli właściciela/i spornych nieruchomości graniczących ze sobą i należy do czynności tzw. faktycznych. W niniejszej sprawie zainicjowanej pismem z 1 lipca 2005 r., a więc późniejszym w stosunku do wszczętego postępowania przed organem nadzoru budowlanego, interwencja dotyczy przejezdności drogi gminnej, której właścicielem jest Gmina P.. Zatem pismo z dnia 1 lipca 2005 r. ( podpisane tylko przez skarżącego i C.B.) sporządzone przez osoby, które nie są właścicielami drogi gminnej nr [...], lecz jej użytkownikami nie stanowi tzw. skargę powszechną, której załatwienie regulują przepisy Działu VIII pt. "Skargi i wnioski" Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność Wójta Gminy P. w sprawie rozpoznania skargi powszechnej , nie mieści się w katalogu skarg wymienionych w art. 104a art., 3 § 2 p.p.s.a, a w konsekwencji nie można również skarżyć w trybie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. bezczynności organów w zakresie wykraczającym poza przypadki wymienione w pkt 1-4a. Brak jest zatem znamion bezczynności, skoro przepis prawa nie zobowiązuje w tym wypadku organu wykonawczego gminy do wydania decyzji administracyjnej (aktu indywidualnego) lub innego aktu bądź podjęcia czynności adresowanych do strony skarżącej. W ocenie Sądu, przedstawione wyżej powody przesądzają o konieczności odrzucenia niniejszej skargi na bezczynność Wójta Gminy P., jako niedopuszczalnej, z przyczyn określonych w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.