II SAB/Wr 460/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. Z. B. M. Z. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. Z. B. M. Y. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Strona skarżąca pismem z dnia 24 III 2021 r. wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej jako: "organ") w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z 14 XII 2021 r. Sąd wezwał stronę skarżącą o udzielenie informacji pod rygorem odrzucenia skargi, czy w przedmiotowej sprawie wniesione zostało ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nadesłała dokument datowany na 11 III 2021 r., zatytułowany jako ponaglenie (pismo zostało podpisane przez E. T.). Pismem z 8 II 2022 r. wezwano stronę skarżącą o nadesłanie dowodu wniesienia ponaglenia (dowód nadania przesyłki zawierającej ponaglenie lub też osobistego złożenia ponaglenia przez stronę skarżącą) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano organ o uzupełnienie akt administracyjnych o ponaglenie strony skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nadesłała kolejne ponaglenie datowane na 11 III 2021 r. podpisane tym razem przez M. Z. B. M. Y. wraz z informacją, że zostało wysłane za pośrednictwem operatora pocztowego. Natomiast organ pismem z 14 II 2022 r. wskazał, że w aktach sprawy brak jest ponaglenia strony skarżącej oraz nie figuruje ono w systemie Pobyt. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z 14 VI 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej "k.p.a.") organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Ponaglenie musi mieć formę podania w rozumieniu art. 63 § 1 k.p.a., a więc musi być wniesione pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 II 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W przedmiotowej sprawie Sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że skarga na bezczynność wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Podkreślić należy, że organ w piśmie z dnia 14 II 2022 r. wskazał, że w aktach sprawy brak jest ponaglenia strony skarżącej oraz nie figuruje ono w systemie Pobyt. Brak wniesienia ponaglenia, które to jest warunkiem niezbędnym do prawidłowego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej czyni zaś skargę niedopuszczalną. Do przyjęcia odmiennych ustaleń nie dają podstaw nadesłane przez stronę skarżącą ponaglenia datowane na 11 III 2021 r., które jednak różnią się treścią oraz podpisane zostały przez różne osoby (ponaglenie nadesłane przy piśmie z 21 XII 2021 r. podpisane zostało przez E. T., natomiast ponaglenie znajdujące się przy piśmie z 15 II 2022 r. podpisane zostało przez ojca skarżącej M. Z. B. M. Y.). Podkreślić przy tym należy, że pomimo wezwania strony skarżącej o nadesłanie dowodu nadania przesyłki zawierającej ponaglenie, strona skarżąca ograniczyła się jedynie do niepopartego żadnym dowodem oświadczenia, że przesyłka została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego (k.42 akt sądowych). Analiza akt administracyjnych sprawy, jak i dokumentów złożonych przez stronę skarżącą na wezwanie Sądu nie pozwalają na przyjęcie, iż skarga poprzedzona została stosownym ponagleniem. Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.