II SAB/Wr 47/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Jak wskazali skarżący wniesiona skarga dotyczy bezczynności D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., której przedmiotem jest wykonanie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. znak [...]. Jak wynika z odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego decyzją PINB w T. z dnia [...] r. Nr [...], dotyczącego wykonania robót budowlanych polegających na zamontowaniu krzyżulców wzmacniających konstrukcję budynku gospodarczego w głębi działki nr 26/1 w N.D. w gminie T., zainstalowanie urządzeń do odwodnienia powierzchni dachu i odprowadzenia wód opadowych poza podłoże fundamentów w/w budynku gospodarczego. W wyniku rozpoznania odwołania Państwa W. od w/w decyzji, DWINB wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...], którą utrzymał w mocy w/w decyzję organu powiatowego z dnia [...] r. Nr [...]. Następnie, po rozpoznaniu wniosku Państwa W., DWINB postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji PINB w T. z dnia [...] r. Nr [...]. W wyniku rozpoznania zażalenia Państwa W. na w/w postanowienie GINB postanowieniem z dnia [...] r. znak [...] uchylił postanowienie DWINB z dnia [...] r. Nr [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia GINB stwierdził, że w dniu wydania postanowienia z dnia 19 sierpnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. decyzja drugoinstancyjna była już w obiegu prawnym, w związku z czym nie istniała podstawa do odmowy wszczęcia postępowania, ponieważ może być ono prowadzone przez organ wyższego stopnia. Należało zatem przekazać wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji do organu właściwego. Jednocześnie GINB poinformował, że w odrębnym postępowaniu zostaną rozpatrzone wnioski skarżących o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji DWINB z dnia [...] r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję PINB w T. z dnia [...] r. Nr [...], zawarte w odrębnych pismach. Ze stanowiskiem powyższym Sąd w pełni się zgadza. Zgodnie bowiem z art. 157 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że organem właściwym do wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r., tj. do stwierdzenia nieważności decyzji DWINB z dnia [...] r. Nr [...], jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W.. Jak słusznie zatem wskazał organ w odpowiedzi na skargę, w niniejszej sprawie DWINB nie jest organem właściwym do załatwienia w/w sprawy. Oznacza to zatem, że nie może być w związku z tym mowy o pozostawaniu przez DWINB w bezczynności, skoro nie mógł rozpoznać sprawy. Na marginesie należy również zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia [...] r. znak [...], po rozpoznaniu zażalenia skarżących na niezałatwienie przez DWINB w terminie sprawy dotyczącej wykonania postanowienia z dnia [...] r. znak [...], GINB odmówił wyznaczenia organowi dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Podsumowując zauważyć wypada, że w sytuacji gdy skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę skarżącą organ, właściwe jest orzeczenie przez sąd administracyjny o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej. Dlatego wniesioną skargę należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Orzeczenie w punkcie drugim zostało podjęte na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.